Onder 9.6. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 19 februari 2019

Hoewel de deskundige niet als zodanig de diagnose ‘burn out’ heeft gesteld, is het hof van oordeel dat afdoende is komen vast te staan dat [geintimeerde (200.167.887_01) en appellant (200.167.892_01)] als gevolg van psychische klachten die door werkgerelateerde omstandigheden zijn ontstaan, arbeidsongeschikt is geraakt en dat het wat dat betreft niet uitmaakt of de diagnose ‘burn out’ luidt, dan wel ‘persisterende depressieve stoornis (dysthymie)’. In beide situaties is het resultaat immers dat [geintimeerde (200.167.887_01) en appellant (200.167.892_01)] is uitgevallen. In het tussenarrest van 23 mei 2017 heeft het hof geoordeeld dat, indien zou komen vast te staan dat [geintimeerde (200.167.887_01) en appellant (200.167.892_01)] in de uitoefening van zijn werk een burn out heeft ontwikkeld, het hof voorshands van oordeel is dat [de vennootschap naar Belgisch recht] bij gebreke van een deugdelijk onderzoek naar de door [geintimeerde (200.167.887_01) en appellant (200.167.892_01)] aangevoerde feiten in haar reactie op de klachten niet de zorgvuldigheid heeft betracht die zij als werkgeefster in acht had te nemen (r.o. 3.10). Het hof ziet op grond van het vorenoverwogene geen redenen om daarop nu terug te komen. Dat betekent dat [de vennootschap naar Belgisch recht] naar het oordeel van het hof gehouden is om de door [geintimeerde (200.167.887_01) en appellant (200.167.892_01)] als gevolg van het opgelopen psychisch letsel geleden schade te vergoeden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7deb37ae3045aef31c041fd3cd773ebddb3933c83ed147899407318e88372292 | shasum -a 256