Onder 3.1.6. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 15 januari 2019

In het kader van het strafrechtelijk onderzoek jegens [geïntimeerde] is [minderjarige dochter] op 17 februari 2017 gehoord in de kindvriendelijke verhoorstudio in [plaats] . Zij heeft toen verklaard dat ze niet weet hoe het kwam dat ze zwanger was, dat zij niets heeft gedaan en niets heeft gevoeld. Over [geïntimeerde] heeft ze verklaard dat hij de woning opknapte van haar vader en dat hij er was, ook ’s nachts en ook als haar vader ’s nachts was werken. Ze heeft aangegeven dat [geïntimeerde] soms “aandringerig” was. Als zij naar boven ging, ging [geïntimeerde] ook naar boven. Als ze naar de wc ging, ging hij voor de deur staan. Als ze op de bank ging zitten, ging [geïntimeerde] naast haar zitten. Als ze naar boven ging en ze ging computeren, dan ging [geïntimeerde] op haar bed zitten. Soms ging zij kleren kijken of zich omkleden en dan vroeg ze of [geïntimeerde] weg wilde gaan. Hij keek dan zo raar naar haar en soms ging hij dan weg, maar soms ook niet. [geïntimeerde] stuurde haar elke ochtend en nacht een bericht: “Lieverd, ik wens je een fijne dag”. Dat vond zij vervelend. Ook heeft ze verklaard dat [geïntimeerde] precies wist wanneer zij ongesteld was en dat vond ze soms raar. Ook heeft [minderjarige dochter] verklaard dat er ’s nachts vaker iemand bij haar op de slaapkamer kwam. Ze heeft aan haar vader gevraagd of hij dat was, maar hij ontkende. Ze vroeg het ook aan [geïntimeerde] , maar die ontkende ook op haar kamer te zijn geweest. Verder heeft zij verklaard dat zij één keer heeft gezien dat [geïntimeerde] bij haar op de kamer was, dat hij toen met een lampje in haar gezicht scheen en zij wakker werd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2db04030d54883929ced1df34fce8aa5859d332dc4da4df60608c52a61cf38d6 | shasum -a 256