Onder 3.8. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 7 januari 2020

De Belastingdienst heeft in hoger beroep onweersproken gesteld dat de executieveilingen ten laste van [de cliént] hebben plaatsgevonden en dat noch door [geïntimeerde] , noch vanuit de Stichting middelen zijn aangewend ter voorkoming van die veilingen, zoals [de cliént] blijkens het bestreden vonnis in eerste aanleg ter zitting zou hebben verklaard (bestreden vonnis, 4.9.2; 3.3 hiervoor). De Belastingdienst heeft ook gewezen op standpunten van [de cliént] in bestuursrechtelijke procedures (over matiging van boetes): [geïntimeerde] heeft daarin namens [de cliént] verklaard dat zij geen middelen had, maar [de cliént] heeft geen openheid van zaken gegeven over de stand van de derdengeldenrekening, aldus de Belastingdienst (grieven, 4.14). De Belastingdienst heeft aan deze stellingen de conclusie verbonden dat de positie van [geintimeerden c.s.] op één lijn kan worden gesteld met de positie van een advocaat die omvangrijke bedragen (al dan niet in contanten) aanneemt en voor onbepaalde tijd bewaart, eventueel desverlangd uitkeringen of betalingen uitvoert en aldus in feite als bankier optreedt voor een klant. De positie van een dergelijke advocaat mag volgens de Belastingdienst niet anders zijn dan de positie van een bank, die vanzelfsprekend verplicht is openheid van zaken te geven tegenover de Belastingdienst. Daarom staat niets in de weg aan de toewijzing van het gevorderde, aldus de Belastingdienst. De Belastingdienst heeft bij gelegenheid van het pleidooi het standpunt ingenomen dat zij voor het verloop van het saldo van [de cliént] op de derdengeldenrekening de gehele, zoals zij dat omschrijft, film wil kunnen volgen. Daarvoor volstaan niet de saldi per 1 januari van een betreffend jaar, aldus de Belastingdienst.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb791ce3dc633c9bb6d8d1d4bf3a2041ccdf9f10bd69fcf13bcbe5c4ac4e620b | shasum -a 256