Onder 3.16. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 7 januari 2020

[geintimeerden c.s.] heeft ook verweer gevoerd met betrekking tot de gevorderde dwangsom en de uitvoerbaarheid bij voorraad (pleitnota eerste aanleg, 37). Het hof verwerpt deze verweren. [geintimeerden c.s.] wijst er terecht op dat de verstrekking van gegevens niet kan worden teruggedraaid. Maar het belang van [geintimeerden c.s.] om het tijdstip, dat dit arrest in kracht van gewijsde gaat, af te wachten voordat hij het bevel naleeft, weegt naar het oordeel van het hof in aanmerkelijke mate minder zwaar dan het belang van de Belastingdienst bij spoedige uitvoering van het arrest. Het verstrekken van de informatie zoals hierna zal worden bepaald heeft geen vermogensrechtelijke consequenties voor [geintimeerden c.s.] en in zoverre is zijn belang bij afwijzing van de uitvoerbaarheid bij voorraad beperkt. Het hof betrekt hierbij voorts de overwegingen hiervoor (3.5 en verder), alsmede het feit dat [de cliént] de belastingplichtige is en zij persisteert in haar weigering om aan haar informatieplicht te voldoen. Anders dan [geintimeerden c.s.] aanvoert, is daarom niet aannemelijk dat de Belastingdienst de verlangde informatie van [de cliént] zelf kan verkrijgen. Dit geldt ook in het licht van het tijdsverloop. De Belastingdienst heeft dit kort geding pas in 2018 ingeleid. De prikkel tot nakoming, die ligt besloten in de dwangsom, komt het hof voorshands redelijk en niet onnodig voor. Het hof acht de dwangsom zoals gevorderd niet onredelijk of onevenredig. Het hof zal de dwangsom maximeren als na te melden. Het hof zal het arrest uitvoerbaar bij voorraad verklaren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bb791ce3dc633c9bb6d8d1d4bf3a2041ccdf9f10bd69fcf13bcbe5c4ac4e620b | shasum -a 256