Onder 3.9. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 25 februari 2020

Voor het antwoord op de vraag of het vonnis van de kantonrechter van 17 juli 2019 dient te worden beschouwd als een ingevolge het bepaalde in artikel 139 Rv gewezen verstekvonnis, zijn de bewoordingen van dat vonnis niet beslissend. In het bijzonder komt geen beslissende betekenis toe aan de omstandigheid dat de kantonrechter – kennelijk op de voet van artikel 139 Rv – heeft overwogen dat [appellant] niet in rechte is verschenen en dat, nu de vordering de kantonrechter niet ongegrond of onrechtmatig voorkomt, deze bij verstek wordt toegewezen. Niet de uiterlijke verschijningsvorm van het vonnis is in dit verband beslissend, maar hoe het vonnis had behoren te worden uitgesproken (HR 15 oktober 1993, NJ 1994/7). Derhalve komt het er in dit geval op aan of [appellant] op 17 juli 2019 – de dag van de terechtzitting die is vermeld in het dagvaardingsexploot – in rechte is verschenen. In kantonprocedures verschijnt de gedaagde rechtsgeldig door in persoon of bij gemachtigde te verschijnen op de rolzitting. Voldoende is echter ook als hij zich in persoon of bij gemachtigde stelt of op of vóór de eerste rolzitting om uitstel verzoekt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2af906d1b6ac35e49549c8d8658a5196ab0eefbcb5670850864b1dfc572a69ec | shasum -a 256