Onder 4.5. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 30 maart 2022

Het hof beantwoordt vraag I ontkennend, behoudens voor zover het de weigering van bijstand of vertegenwoordiging door de vennootschappen waarvan [A] (indirect) aandeelhouder is betreft, zoals [B BV] Artikel 8:25, lid 1, Awb biedt de rechter immers geen grondslag om, naast de natuurlijke persoon tegen wie ernstige bezwaren bestaan, ook de door de belanghebbende gemachtigde rechtspersoon waarvoor deze natuurlijke persoon optreedt te weigeren. Gelet op de door [D] in de beroepsfase verleende bijstand, is het hof van oordeel dat belanghebbende niet is benadeeld. In zoverre verbindt het hof geen gevolgen aan de op dit punt onjuiste weigeringsbeslissing. De omstandigheid dat de rechtbank belanghebbende en [A] niet in de gelegenheid heeft gesteld om zich voorafgaand aan het nemen van de weigeringsbeslissing uit te laten over dit voornemen, doet aan dit oordeel niet af. Het hof leidt immers uit de onder 1.3, 1.4 en 1.9 in de tussenuitspraak van de rechtbank omschreven voorgeschiedenis af dat [A] voldoende op de hoogte was van de mogelijke consequenties van zijn gedragingen, namelijk weigering, en hij om deze reden niet overvallen heeft kunnen zijn door de weigering in de beroepsprocedure die eveneens te maken had met zijn taalgebruik. Het hof volgt de redenering van de rechtbank en ziet hierin aanleiding om deze gebreken te passeren met toepassing van artikel 6:22 Awb. Belanghebbende heeft gesteld dat voor de nieuwe gemachtigde opnieuw kosten van rechtsbijstand zijn gemaakt. Dit leidt niet tot het oordeel dat belanghebbende door voornoemde gepasseerde gebreken is benadeeld. Deze kosten vloeien immers niet voort uit deze gebreken, maar uit het ongepaste taalgebruik en de daaruit voortvloeiende beslissing tot weigering ten aanzien van [A] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ee23fa39bb45aca98508d97e5cf7ae7a5ca4a4e4f7f9d14967a0c9501c5a2e77 | shasum -a 256