Onder 3.67. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 23 augustus 2022

Met de grieven XIV tot en met XXIII komt [appellanten] op tegen het oordeel van de rechtbank in rechtsoverweging 2.26 van het bestreden vonnis van 11 december 2019 als ook tegen de daarin opgenomen overwegingen waarop dat oordeel is gebaseerd. Het luidt dat [geïntimeerden] voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de grief van [geïntimeerden] tegen het oordeel van de rechtbank dat zij aansprakelijk is wegens het niet voldaan zijn aan de wettelijk vereiste minimumstorting, zou slagen, en dat het gerechtshof het vonnis van de rechtbank van 25 juni 2014 in conventie vernietigd zou hebben en de vorderingen van Centercon c.s. op grond van de primaire grondslag (aansprakelijkheid ingevolge artikel 2:180 lid 2 sub b BW (oud)) zou hebben afgewezen. Dat oordeel geeft de rechtbank naar aanleiding van de bewijslevering waartoe [geïntimeerden] in het bestreden vonnis van 9 mei 2018 was toegelaten, te weten (a) dat er op de datum van oprichting sprake was van een reële vordering van [[Y]] Koeltechniek BV i.o. op [de Holding] van fl. 5.788,--, en (b) dat tot de ingebrachte vervoermiddelen een Nissan 2.3D behoorde die bij aanschaf van een nieuwe bestelbus werd ingeruild. De rechtbank concludeert dat [geïntimeerden] voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat de rekening-courant vordering van fl. 5.788,-- aangemerkt moet worden als een reële, inbare vordering en dat in het kader van de inbreng in aanmerking moet worden genomen dat er een boekwinst van fl. 6.233,-- is gerealiseerd bij de inruil van de Nissan 2.3D, die als eerste afschrijving op de Hyundai werd genomen. Elk van die bevindingen op zichzelf leidt er volgens de rechtbank toe dat met betrekking tot [[Y]] Koeltechniek aan de stortingsplicht is voldaan als bedoeld in artikel 2:180 lid 2 sub b BW (oud).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4f2badb21fea23f605d3f867b15454cb3e4b26f50718b196dd7764353231605c | shasum -a 256