Onder 3.22.2. Gerechtshof 's-Hertogenbosch 20 februari 2025

[verweerster] kan verweten worden dat zij kritiekloos gevaren heeft op het onderzoeksrapport, tijdens welk onderzoek de focus van het onderzoek (dat zich zou moeten richten op de klacht over grensoverschrijdend gedrag van [leidinggevende] richting [appellant] ) zonder duidelijke reden dan wel verantwoording of onderbouwing is verschoven naar een incriminerend onderzoek naar (het vermeende karakter van) [appellant] en de beweerde funeste gevolgen van zijn aanwezigheid op de werkvloer voor de veiligheid en de werksfeer. Dat [verweerster] heeft nagelaten in te grijpen in het onderzoek en dat zij bovendien niets heeft gedaan om ervoor te zorgen dat het recht van hoor en wederhoor ten opzichte van [appellant] daadwerkelijk werd gewaarborgd en geëerbiedigd valt haar te verwijten. De gebreken in het bewuste onderzoek komen, ook al had [verweerster] misschien niet ieder moment zicht op de richting van dat onderzoek en de manier waarop dat is uitgevoerd, voor rekening en risico van [verweerster] als werkgeefster die [appellant] op basis van dat rapport ten onrechte op staande voet heeft ontslagen. Het hof verwijst op dit punt verder naar hetgeen hiervoor is overwogen ten aanzien van de dringende reden. Voorts heeft [verweerster] in de conclusies van het rapport aanleiding gezien om de veiligheid op de werkvloer in relatie tot [appellant] te bespreken in diens team met een aantal collega’s. Hoewel [verweerster] stelt het rapport niet te hebben gedeeld met collega’s van [appellant] , is moeilijk voorstelbaar dat conclusies van het rapport, die zien op de persoon [appellant] , niet zijn besproken in het gesprek met de directe collega’s van [appellant] . Ook dat acht het hof, gelet op de ontbrekende/tekortschietende onderbouwing in het rapport en gelet op wat dit heeft betekend voor de reputatie van [appellant] , verwijtbaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/80763bcb8b4b546944087750c590ea6a7a1ed92b2a9c5ab64a1a014bfe83644b | shasum -a 256