Alinea 30 Gerechtshof 's-Hertogenbosch 7 oktober 2026

Het hof overweegt als volgt. De vordering van een benadeelde partij die een rechtspersoon is, zal door een daartoe bevoegde vertegenwoordiger moeten worden ingesteld. De vertegenwoordiging kan volgen uit de wet (Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek), de statuten van de rechtspersoon en/of uit een volmacht. Als een persoon die verbonden is aan de rechtspersoon namens de rechtspersoon een vordering instelt en uit het procesdossier (bijvoorbeeld de aangifte of een uittreksel van de Kamer van Koophandel) volgt dat deze persoon een met het oog op de ingestelde vordering relevante functie heeft binnen de rechtspersoon, dan is een machtiging niet nodig, aangezien deze persoon niet als een derde in de zin van art. art. 51c lid 3 Wetboek van Strafvordering dient te worden aangemerkt. In dergelijke gevallen mag worden aangenomen dat die persoon bevoegd is namens de rechtspersoon de vordering in te dienen (HR 16 november 2004, ECLI:NL:HR:2004:AR3043, HR 30 oktober 2018, ECLI:NL:HR:2018:2006 en HR 15 april 2025, ECLI:NL:HR:2025:523). Dit alles geldt ook indien door de benadeelde geen stukken zijn overgelegd waaruit expliciet van de bevoegdheid blijkt. De achterliggende gedachte is dat de interne vertegenwoordigingsregeling van de rechtspersoon strekt ter bescherming van de belangen van de rechtspersoon zelf. Zij strekken dus niet ter bescherming van de belangen van de verdachte, zodat die zich er niet al te gemakkelijk op kan beroepen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/af9bbc19e9d3e1c77ee4c97e982cd7c0c889c053208c3ba12ca671fdf06d74e0 | shasum -a 256