Alinea 30 Hoge Raad 30 november 1945

dat volgens de tweede grief de Rechtbank ten onrechte [eischeres] niet zou gevolgd hebben in haar standpunt, dat de uitkeering ad f.15000 .- , ingevolge de arbeidsvoorwaarden, tusschen [erflater] en De Bank gesloten, aan haar te doen, buiten beschouwing voor het berekenen van het wettelijk erfdeel behoorde te blijven, hebbende de Rechtbank daaromtrent overwogen, dat de uitkeering ad f. 15000 .- uitvloeisel is van de arbeidsvoorwaarden, waaronder [erflater] bij de Bank functioneerde en waar zoodanige vaststelling van voorwaarden door slechts één der betrokken partijen uiteraard is uitgesloten, de uit artikel 3 dier voorwaarden volgende ten deze bedoelde begunstiging van [eischeres] is terug te voeren tot een aldus door den erflater bedongen en stellig gewenschte bevoordeeling van [eischeres] , alzoo het karakter draagt van een gift, welke voor de berekening van het wettelijk erfdeel in aanmerking komt, waarbij het niet van belang is of meerbedoelde voorwaarde is opgenomen al dan niet op initiatief of instigatie van [erflater] , doch zijn enkele door [eischeres] zelf gestelde aanvaarding genoegzaam is om die uitkeering te maken tot een rechtshandeling, waardoor [eischeres] ten koste van het vermogen van den erflater en van de legitimarissen is bevoordeeld, dat dit nog duidelijker spreekt, indien acht wordt geslagen op de daarbij voorbehouden mogelijkheid, dat de erflater instede van zijn weduwe zijn kinderen zou aanwijzen als gerechtigd tot die uitkeering en dat aan dit alles niet vermag af te doen de omstandigheid, dat niet vaststaat, dat het salaris van wijlen [erflater] hooger zou zijn bepaald indien bedoeld artikel 3 niet onder de voorwaarden zou zijn opgenomen, wijl met die onzekerheid geen rekening is te houden, doch uitsluitend met het feit, dat [erflater] voor zijn echtgenoote dit voordeel bedong, tegen welke overwegingen [eischeres] onder meer aanvoert, dat de wijziging van de arbeidsvoorwaarden van De Bank is uitgegaan, omdat zij het tot haar plicht rekende de weduwe tegen eventualiteiten te dekken, zoodat het een pensioenverleening uit eigen middelen van De Bank is, dat [erflater] slechts de keus had die voorwaarden te aanvaarden of niet, en dat, als hij geweigerd had, de f.15.000 .- in de kas van De Bank waren gebleven en niemand na het overlijden van [erflater] eenige aanspraak op dat bedrag had kunnen doen gelden, dat [erflater] voor zijn weduwe niets bedongen heeft, dat de aanvaarding der voorwaarden de uitkeering niet maakt tot een rechtshandeling, waardoor [eischeres] ten koste van het vermogen van den erflater en van de legitimarissen is bevoordeeld, doch dat [eischeres] is bevoordeeld ten koste van het vermogen van De Bank, terwijl uit [erflater] vermogen geen enkele bijdrage met betrekking tot de in artikel 3 der voorwaarden bedoelde uitkering aan [eischeres] afkomstig is, en dat onjuist is de overweging van de Rechtbank, dat haar meening gesteund wordt door de in bedoeld artikel 3 geschapen mogelijkheid, dat [erflater] instede van zijn weduwe zijn kinderen zou aanwijzen als gerechtigd tot de uitkeering, wat de Rechtbank ook nog uitdrukt door te overwegen, dat [erflater] desgewild zou hebben bereikt uitkeering van de som aan zijn erven, wat onafwijsbaar voortvloeit uit de hem in artikel 3 uitdrukkelijk te dien aanzien toegekende bevoegdheid, waartegen [eischeres] aanvoert, dat de zinsnede "eventueel overeenkomstig de aanwijzingen van den betrokken beambte" alleen betrekking heeft op de wijze van uitkeering (jaarlijksche of maandelijksche termijnen), terwijl in artikel 3 de woorden "bij ontstentenis" voorkomen, die in het systeem van de Rechtbank niet passen;

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/37ef7bc6a6ee66b70f1917c0308c210379b6f6ac03f0ffc6b3c037836152464a | shasum -a 256