Alinea 20 Hoge Raad 14 december 1948

Overwegende dat bij het bestreden arrest, met qualificatie en strafoplegging als voormeld, overeenkomstig de dagvaarding, ten laste van requirant is bewezen verklaard dat dat hij te Amsterdam, na bij het gerechtelijk schrijven A. N° 229 d.d. 20 Maart 1947 vanwege de Rechter-Commissaris, belast met de behandeling van strafzaken in het Arrondissement Amsterdam, Mr. Wiarda, — welk gerechtelijk schrijven de 21ste Maart 1947 aan zijn echtgenote te zijner woonplaats werd uitgereikt — te zijn opgeroepen, om als getuige te verschijnen op 28 Maart 1947, des middags te 12 ure, in het Instructiegebouw voor Strafzaken aan de Leidsekade N° 107, ten einde getuigenis naar waarheid te geven omtrent feiten, die te zijner kennis mochten zijn, betrekkelijk een requisitoir van de Officier van Justitie tegen N.N., betrekking hebbende op de publicatie van een artikel, getiteld ‘’een bloemlezing uit de geheime notulen van Lingadjatti", in het nummer van Elseviers Weekblad van 11 Januari 1947, en op 28 Maart 1947 als getuige voor de heer Rechter-Commissaris verschenen zijnde, opzettelijk, zonder wettige grond niet heeft voldaan aan de op hem rustende wettelijke verplichting op de hem gestelde vragen naar waarheid te antwoorden, met name heeft geweigerd, toen de Rechter-Commissaris hem de vraag stelde: Wie de relatie was, waarvan getuige volgens zijn eigen verklaring een exemplaar van de zogenaamde geheime notulen van Lingadjatti had ontvangen, die relatie te noemen, door te antwoorden: ‘’U vraagt mij, wie deze relatie was. Ik weiger U dit te zeggen en beroep mij ter rechtvaardiging van die weigering op hetgeen ik als journalist gevoel als mijn beroepsgeheim."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/da1e034ee73dacb3c8e27a75826fd48d6903c08ad4d0d9f810f521063e424908 | shasum -a 256