Alinea 52 Hoge Raad 13 mei 1958

6) Bewezen is verklaard, dat de daders van de moord zijn uitgelokt door het ter hand stellen van een revolver. Uit de bewijsmiddelen blijkt echter nergens, dat beide daders van de moord door dit ter hand stellen van het revolver tot hun daad zijn bewogen (ten aanzien van de mededader van de moord, [betrokkene 2] , die de revolver niet hanteerde zou het zelfs ongerijmd zijn aan te nemen, dat deze zou zijn bewogen door het ter handstellen van de revolver door [medeverdachte] aan [betrokkene 1] ). De bewijsmiddelen geven zelfs uitdrukkelijk aan, dat beide daders van de moord niet door het ter hand stellen van de revolver zijn bewogen. Uit de bewijsmiddelen toch volgt, dat deze terhandstelling heeft plaatsgehad op Zaterdag 18 Augustus: welnu, [betrokkene 1] zegt in zijn eigen verklaring, die tot bewijs is gebruikt, dat hij eerst tot moord besloten was op Zondag 19 Augustus, na en tengevolge van de toezegging van requirante in een café op de [a-straat] te [plaats] , dat hij voor de moord geld zou krijgen (Zijn voornemen om te doden deelde hij volgens zijn eigen verklaring pas die Zondagavond na deze toezegging mede aan [medeverdachte] ). Ook [betrokkene 2] zegt uitdrukkelijk in zijn verklaring, die voor het bewijs is gebruikt, dat hij eerst was besloten na en tengevolge van de toezegging door requirante van het geld op 19 Augustus, dus daags na het ter hand stellen van het revolver. (Bovendien, uit de verklaringen [betrokkene 1] en [betrokkene 2] , zoals deze zijn afgelegd voor de Rechter-Commissaris, welke verklaringen door het Hof uit het rechtbankvonnis werden overgenomen, blijkt, dat zij eerst op de avond van de dag, waarop requirante de toezegging van het geld deed, tesamen hebben besproken, wat zij zouden gaan doen.) .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e18ecf7390ee225f0c040672cc426f739e3fbd98744d984f3a69c8d30854cb77 | shasum -a 256