Alinea 12 Hoge Raad 8 februari 1961

in dat jaar nog eigenaar te zijn geweest van een terrein met garage, dat hij aan die firma verhuurde. De netto-opbrengst hiervan was f. 1.450, -. Dit was voor de Inspecteur aanleiding hem over 1953 alsnog primitief aan te slaan naar een inkomen van f. 3.400, -. Het besluit hiertoe werd genomen in 1958, doch het register van voor de In aanslagen werd eerst getekend op 11 december 1959. De Inspecteur legde een primitieve aanslag op, aangezien tot [X] nimmer een mededeling was gericht, dat hij over 1953 niet in de inkomstenbelasting zou worden aangeslagen. In verband hiermede heeft de Inspecteur zich op het standpunt gesteld, dat, al was in 1958 de aanslagregeling over 1953 reeds voltooid, het nog mogelijk was [X] voor laatstbedoeld jaar aan te slaan. Tot dan toe was niet bekend, dat hij voor dat jaar belastingplichtig was en dit had de fiscus ook niet bekend kunnen zijn, bij gebreke van een aangifte of van andere gegevens, welke tot nader onderzoek hadden kunnen leiden. De Inspecteur heeft er daarbij op gewezen, dat ook bij het vaststellen van de aanslagen over de jaren 1955 en 1956 niet bekend was, dat [X] ook voor het jaar 1953 voor een aanslag in aanmerking kwam. Z.i. werd door de administratie nimmer afgezien van dat het opleggen van een aanslag over dat jaar. Dit zou z.i. slechts het geval zijn, indien een positieve daad van de Inspecteur zou zijn aan te wijzen, waaruit deze conclusie zou kunnen worden getrokken. Nu zodanige daad er niet is geweest, geldt volgens de Inspecteur de regel, dat voor het opleggen van een primitieve aanslag geen termijn is gesteld. Doordat eerst in 1958 duidelijk werd, dat [X] in 1953 belastingplichtig was geweest, kon hem in 1959 redelijkerwijs nog een aanslag over dat jaar worden opgelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d2edcc3e8b2520ae64441b8f3cac661382e949add924d809f3beb7f7d1e19b3b | shasum -a 256