Alinea 39 Hoge Raad 19 juni 1968

Indien belanghebbende op 4 februari 1965 aan zijn beide kinderen van de aandelen, waarop thans voor de jaren tek 1965 tot en met 1967 een vruchtgebruik is gevestigd, de dividendbewijzen zou hebben geschonken waarop vermoedelijk gedurende 1965 tot en met 1967 dividend zou worden gedeclareerd, zou het dividend dat in die jaren op die dividendbewijzen betaalbaar is geworden krachtens artikel 27, tweede lid, bij belanghebbende moeten zijn belast. Het moge zijn dat uit de wijze van totstandkoming van artikel 27, eerste lid, moet worden afgeleid dat die bepaling uitsluitend betrekking heeft op lopende termijnen, het zou onjuist zijn hieruit af te leiden dat artikel 27, tweede lid, uitsluitend de of betrekking heeft op reeds gedeclareerde doch nog niet betaalbaar gestelde dividenden. Het ""veelvuldig voorkomend verschijnsel van inkomensoverdracht door middel van schenking van dividendbewijzen betrekking hebbende op nog niet opeisbare dividenden"" waaraan het kamerlid Scholten en 4 anderen via het amendement stuk nummer 49 I, een eind wilden maken betrof immers mede schenking van dividendbewijzen waarop nog geen dividend was gedeclareerd. Verwezen moge worden naar de gevallen welke werden beslist bij de arresten van de Hoge Raad van 27 januari 1954, rolnummer 11584 (B.N.B. 1954/101) en 8 maart 1961, rolnummer 14368 (B.N.B. 1961/133). Bovendien heeft de Staatssecretaris van Financiën tijdens de mondelinge behandeling uitdrukkelijk gewezen op de verschillen die na aanneming van het amendement zouden ontstaan tussen het eerste en het tweede lid van artikel 27, en daarbij opgemerkt dat door de ruime tekst van het amendement voor dividenden de terugschuiving ongelimiteerd plaatsvindt. Deze opmerking is door de opstellers van het amendement niet weersproken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cef4fe121504f2b9e9d3ac1637a6545d68ffedc3b28bda5a6c93408df7f3ed18 | shasum -a 256