Alinea 57 Hoge Raad 3 april 1968

"I. Het Hof overweegt dat een toevloeien heeft plaatsgevonden, nu het recht op de inkomsten krachtens de arbeidsverhouding door belanghebbende is verkregen en zijn vermogen uit dien hoofde met de waarde van dat recht is toegenomen. Deze overweging is in zeer algemene bewoordingen gesteld en geldt ongeacht of het recht op de inkomsten al dan niet is overgedragen. Hieruit zou men kunnen afleiden, dat het Hof aanneemt dat inkomsten genoten worden door de verkrijging van het recht op de inkomsten. In deze richting wijst ook de stelling dat de schenking is te beschouwen als het beschikken over genoten loon. Het Hof zegt niet, dat men geniet door te schenken, maar dat over (reeds) genoten loon wordt beschikt. En evenzeer wijst in deze richting de tegenstelling, die het Hof tot tweemaal toe maakt tussen het genieten van inkomsten en het fiscale tijdstip van genieten. Dit zou erop neerkomen dat in de" Wet op de inkomstenbelasting 1964 het begrip "genieten" een meervoudige betekenis heeft. Met name zou dit betekenen dat het begrip "genieten" in artikel 3 van die wet een andere inhoud heeft dan het genieten in artikel 33 van dezelfde wet. De gedachtengang welke aan deze zienswijze ten grondslag ligt is onjuist. Het recht op de inkomsten behoort niet tot het (genoten) inkomen. De aangroei van het recht op de inkomsten betekent wel een vermogenstoename maar geen belastbaar inkomen. In de Leidraad paragraaf 4 bij het Besluit op de Inkomstenbelasting 1941 wordt het aldus geformuleerd:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b06fb7eb453dd55d1fb1815193b8ee0098e10e8ff2556eb6548eff685df8aa4d | shasum -a 256