Alinea 66 Hoge Raad 3 april 1968

In de Wet op de inkomstenbelasting 1964 zijn de artikelen 25, lid 1, 28, lid 1, 29 en 34, lid 1, niet meer opgenomen. Dit betekent, dat de Wet op de inkomstenbelasting 1964 geen relatie meer eist tussen de inkomstenbron en de genieter. Vast moet staan dat er inkomsten zijn (relatie met bron) en dat die inkomsten door iemand worden genoten (relatie tussen genieter en inkomsten). De genieter is voor de inkomsten belastbaar, ongeacht zijn relatie tot de bron., Ontbreekt een relatie tussen een subject en de inkomsten, dan zijn de inkomsten niet bij hem belastbaar, ook al staat het subject tot de bron in een zeer nauwe relatie. Deze uit de Wet op de inkomstenbelasting 1964 af te leiden structuur vindt een bevestiging in de Wet op de loonbelasting 1964, waarin ook als werknemer wordt beschouwd degene die loon geniet uit de bestaande dienstbetrekking van een ander. Er wordt geen relatie vereist tussen de derde en de bron. Voor belastbaarheid is voldoende, dat de derde de inkomsten geniet. Maar ook al zou deze zienswijze op artikel 2 van de Wet op de loonbelasting 1964, onjuist zijn (en de derde niet belastbaar zijn voor het door hem ontvangen loon), dan volgt daaruit nog niet, dat de werknemer wel belastbaar is voor het niet door hem ontvangen loon. Voor de Wet op de inkomstenbelasting 1964 geldt dan hetzelfde als voor het Besluit op de Inkomstenbelasting 1941 gold: niet belastbaar bij de werknemer, niet belastbaar bij de begiftigde. Dit moge onbevredigend lijken, maar de wet bevat nu eenmaal geen voorziening, op grond waarvan een werknemer kan worden belast voor niet door hem genoten looninkomsten.";

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b06fb7eb453dd55d1fb1815193b8ee0098e10e8ff2556eb6548eff685df8aa4d | shasum -a 256