Alinea 69 Hoge Raad 4 februari 1970

I. omdat het Hof onjuist acht en heeft verworpen de stelling van de Ontvanger, dat hij ""als derde niets te maken heeft"" met het in kracht van gewijsde gegane verstekvonnis van de Arrondissements-Rechtbank te Almelo van 3 april 1968, gewezen tussen [X] als eiser en de N.V. "[A]" als gedaagde, waarbij de benoeming van [X] tot bestuurder van de N.V. "[A]" op 7 december 1961 wegens dwaling is vernietigd, op overweging dat derden in beginsel de rechtstoestand binnen de N.V. moeten aanvaarden zoals deze is en het er daarom in dit geding voor moet worden gehouden dat [X] nooit gedelegeerd commissaris onder de titel van directeur van de N.V. "[A]" is geweest, ten onrechte omdat de Ontvanger geen partij is geweest in de procedure, die tot de vernietiging wegens dwaling van de benoeming van [X] tot bestuurder van de N.V. "[A]" heeft geleid zodat dit vonnis tegenover hem geen gezag van gewijsde heeft en deze uitspraak hem evenmin op enige andere grond bindt, althans het Hof de vaststelling van de rechtstoestand binnen de N.V. zoals deze is niet, of niet uitsluitend had mogen gronden op die uitspraak, doch het naar de rechtstoestand binnen de N.V., zoals deze is een zelfstandig onderzoek had moeten instellen of doen instellen, temeer, nu de Ontvanger onder meer heeft ontkend dat [X] ten tijde van zijn benoeming tot bestuurder in dwaling betreffende de zelfstandigheid der zaak heeft verkeerd en heeft gesteld dat hij die benoeming bovendien zou hebben bekrachtigd, waaraan niet afdoet, dat de Ontvanger tegen dit vonnis derden-verzet heeft gedaan, noch dat het Hof in beginsel termen aanwezig achtte het geding te schorsen in afwachting van de beslissing op dit derden-verzet;

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efda5be92059d3aa720b0101d1868292427be5fc4c244cdd89b611a8844c4a95 | shasum -a 256