Alinea 11 Hoge Raad 25 maart 1981

"In zijn beroepschrift bestrijdt de notaris de gestelde niet-ontvankelijkheid wegens termijnoverschrijding van zijn bezwaar, naar 's Hofs oordeel terecht. Er moet derhalve - naar tussen de partijen ook niet meer in geschil is - van worden uitgegaan dat het bezwaar tijdig is ingediend. Ook het beroepschrift van de notaris kwam tijdig in. In zijn vertoogschrift en in zijn pleitnota heeft de Inspecteur evenwel de vraag opgeworpen of de belanghebbende, als notaris, wel bevoegd is tegen de heffing in bezwaar en beroep te komen, aangezien de belasting wordt geheven van de verkrijger van het onroerend goed. De notaris is echter op eigen naam in bezwaar en beroep gekomen, niet als gemachtigde van de verkrijger. De notaris heeft erkend dat hij op eigen naam in bezwaar en beroep is gekomen. Hij acht zich daartoe bevoegd, daar hij als notaris voor wie de akte is verleden voor de belasting, welke ingevolge de inhoud van die akte is verschuldigd, op grond van artikel 18, lid 2, der Wet op belastingen van rechtsverkeer (hierna verder aan te duiden als: de Wet), in verband met artikel 6 van de Uitvoeringsbeschikking belastingen van rechtsverkeer, hoofdelijk aansprakelijk is. In overeenstemming hiermede is de belasting van zijn rekening-courant bij de ontvanger afgeboekt. Hij acht zich in verband hiermede belanghebbende bij de voldoening van die belasting. Als zodanig behoort hij zijns inziens tot degenen, die ingevolge artikel 24 der Algemene wet inzake rijksbelastingen bezwaar kunnen maken tegen een bedrag dat door hen als belasting op aangifte is voldaan. Het doet er daarbij zijns inziens niet toe dat hij, als komt vast te staan dat dit bedrag inderdaad verschuldigd is, verhaal kan uitoefenen op de verkrijger van het onroerend goed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/919e2bd7bfe2d6344af7ec474a00401a8c2db37778a1e511511bf61dcb5b0f5e | shasum -a 256