Alinea 27 Hoge Raad 16 september 1981

Ik wil dan vooropstellen dat het belastingrecht wettenrecht is, hetgeen betekent dat men bij de interpretatie van de fiscale wetsbepalingen stringent aan de wettekst is gebonden. Het is derhalve niet geoorloofd aan een duidelijke wetsbepaling op grond van wets- of rechtsgeschiedenis een uitlegging te geven welke in strijd komt met de bewoordingen van de wet. Dergelijke interpretatiemethoden komen alleen aan de orde indien de bewoordingen van de wet twijfel laten of dubbelzinnig zijn. Dit laatste nu is hier niet het geval. Artikel 5, lid 1, letter b, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 refereert duidelijk aan de inkomsten uit arbeid in de zin van artikel 22, lid 1, van die wet, welke inkomsten bestaan uit a) loon uit dienstbetrekking en b) inkomsten uit zogenaamde andere arbeid, met name verricht ingevolge een overeenkomst tot het verrichten van enkele diensten en de aanneming van werk. Een dergelijke overeenkomst heb ik met mijn vrouw aangegaan en daaruit vloeit de aan haar betaalde beloning van f 200,-- per maand voort. Dit is een volmaakt geldige overeenkomst, zoals vrijwel elke soort van overeenkomst onder bezwarende titel tussen echtgenoten bestaanbaar is, onder andere ook een maatschap of vennootschap onder firma. Met de Inspecteur kan ik het in zoverre eens zijn dat een overeenkomst als tussen mijn vrouw en mij aangegaan, althans in het verleden weinig gebruikelijk was, maar dat tast uiteraard de geldigheid van de overeenkomst niet aan. Zij past geheel in de huidige tijd, waarin de verzelfstandiging van de gehuwde vrouw zich mede en in belangrijke mate uit in het verrichten van betaalde arbeid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc017e2583cd9c67f20e5f678b6b7d0bb991a21f06ea993b147881b8b12d2704 | shasum -a 256