Alinea 70 Hoge Raad 8 januari 1982

2. In rechtsoverweging 10 heeft de Rechtbank vervolgens onderzocht of in voormeld aan [het echtpaar] betekend deurwaardersexploit de feiten en omstandigheden waarop de opzegging steunt, zodanig waren omschreven dat [het echtpaar] bij het overwegen of het in de beëindiging van de huurovereenkomst zou toestemmen dan wel het op een procedure zou laten aankomen, in staat was zich een oordeel te vormen omtrent zijn proceskansen. Deze vraag heeft de Rechtbank bevestigend beantwoord. Daarbij heeft zij kennelijk in aanmerking genomen niet slechts dat de Woningstichting over haar renovatieplannen en hun uitvoering voorafgaand overleg met alle huurders had gepleegd, maar vooral ook dat uit hetgeen [het echtpaar] in de onderwerpelijke procedure naar voren heeft gebracht bleek dat het echtpaar van meet af aan duidelijk geweest was: (a) dat de opzegging daarop steunde dat de Woningstichting de beschikking over bovengenoemd pand behoefde ten einde voortgang te kunnen maken met de reeds geruime tijd vóór de onderhavige opzegging aangevangen, noodzakelijke renovatiewerkzaamheden aan het blok woningen waarvan dat pand deel uitmaakt, welke werkzaamheden zo ingrijpend waren dat voortgezette bewoning daarmede onverenigbaar was; en (b) dat voor hen andere passende woonruimte namelijk een zogenaamde wisselwoning, beschikbaar was. In dit licht is - anders dan onderdeel b van middel I poneert - niet onbegrijpelijk dat de Rechtbank ervan is uitgegaan dat in voormeld exploot de feiten en omstandigheden die tot opzegging hadden geleid - naar het oordeel der Rechtbank opleverend; dringend nodig hebben voor eigen gebruik in de zin van artikel 1623 e , eerste lid, onder 3° - voldoende duidelijk tot uitdrukking waren gebracht. Ook dit onderdeel faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cd261f69aa8083ee56be9c894c55480fc7e80118f1cade2036805a2d90a51e5a | shasum -a 256