Alinea 7 Hoge Raad 29 maart 1995

3.3. Middel I keert zich tegen de hiervóór in 3.2 vermelde oordelen. Het middel faalt echter, daar deze oordelen niet blijk geven van een onjuiste opvatting van het bepaalde in artikel 7 van de Wet op de omzetbelasting 1968 (hierna: de Wet) en zij als verweven met waarderingen van feitelijke aard voor het overige in cassatie niet op hun juistheid kunnen worden getoetst. Zij zijn ook niet onvoldoende gemotiveerd. De in het middel naar voren gebrachte stelling dat belanghebbende te zamen met een door hem gedirigeerd koor een eenheid vormde, zodat niet belanghebbende, doch het koor ondernemer is, gaat eraan voorbij dat zulks kan gelden voor zover belanghebbende te zamen met het koor naar buiten optreedt, maar er niet aan afdoet dat belanghebbende in de verhouding tot het koor als ondernemer kan optreden. De door belanghebbende aangevoerde omstandigheid dat hij geen koordirigent is die allerlei plaatselijke amateurkoren leidt op hun wekelijkse zangavonden, doet aan belanghebbendes zelfstandigheid niet af. Het middel keert zich voorts tevergeefs tegen 's Hofs oordeel dat belanghebbendes stelling dat hij bij werk voor koren waarmee hij niet in een vaste relatie stond, niet als ondernemer optrad omdat hij dat werk verrichtte vanwege de sociale verplichting of de artistieke uitdaging, maar zonder winststreven, dient te worden verworpen voor zover hij voor de bedoelde opdrachten een honorarium bedong, aangezien dat oordeel juist is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2b5accdc79c7c2d73851a1a61f4769d9fce6fc454150b9a3868ae65dadb0d6a6 | shasum -a 256