Alinea 7 Hoge Raad 15 maart 1995

Voorts keren de middelen zich tegen 's Hofs oordeel dat het enkele verwerven en het enkele houden van obligaties niet is aan te merken als een economische activiteit in de zin van artikel 4, lid 2, van de Zesde Richtlijn en dat met name evenbedoelde activiteit niet is aan te merken als de exploitatie van een zaak om er duurzaam opbrengst uit te verkrijgen, omdat de rente, de opbrengst van de obligatie, uit de loutere eigendom van die obligatie voortspruit. De middelen stellen voorts dat belanghebbende belastingplichtige is in de zin van artikel 4, lid 1, van de Zesde Richtlijn en ondernemer in de zin van artikel 7, lid 1, van de Wet, omdat haar activiteiten bestaan uit het duurzaam exploiteren van meerdere vermogensbestanddelen, en derhalve het geheel van haar activiteiten een onderneming vormt, zodat, nu haar prestaties onder meer bestaan in het verstrekken van krediet, zoals bedoeld in artikel 11, lid 1, letter j, onder 1°, van de Wet, aan niet binnen de Europese Gemeenschap gevestigde lichamen, en het geheel van activiteiten (het houden van aandelen en obligaties) haar onderneming vormen, zij op grond van artikel 15, lid 2, van de Wet en op grond van de Resolutie van de Staatssecretaris van Financiën van 18 februari 1991, nr. VB 91/347 (Vakstudie Nieuws 1991, blz. 715) recht heeft op volledige aftrek van voorbelasting. De middelen strekken ten slotte ten betoge dat het Hof ten onrechte in het midden heeft gelaten of belanghebbende aan het verlenen van een krediet in de periode tot en met 16 april 1987 en vanaf 1 juli 1992 op zichzelf de hoedanigheid van ondernemer kan ontlenen, aangezien bij bevestigende beantwoording van deze vraag belanghebbende, naar de middelen betogen, in de tussenliggende periode ondernemer is gebleven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/783ff0e72897c0a5f84812fc5eed4f769620040d8cb0b0220e37f29ab707afc8 | shasum -a 256