Alinea 7 Hoge Raad 27 september 1995

3.3. Voor zover de middelen zich keren tegen eerstvermeld oordeel met de stelling dat ieder verzoek om toepassing van de landbouwvrijstelling mede een verzoek om vaststelling van de bestemmingswijzigingswinst inhoudt, falen zij, daar een enkel beroep op de landbouwvrijstelling op de wijze zoals hiervóór in 3.1 is vermeld, niet kan worden aangemerkt als een verzoek als bedoeld in artikel 70, leden 2 en 3, van de wet op de inkomstenbelasting 1964. Voor zover de middelen betogen dat het Hof, in aanmerking nemend het beroep dat belanghebbende doet op het vertrouwensbeginsel, een verkeerde maatstaf heeft toegepast bij de uitlegging van de hiervóór in 3.2 vermelde brief en in het bijzonder van punt 15 daarvan, doordat het Hof daarbij is uitgegaan van hetgeen de Staatssecretaris kennelijk voor ogen heeft gestaan, zijn zij gegrond. In het geval dat een belastingplichtige een beroep op het vertrouwensbeginsel doet, dient als uitgangspunt te worden genomen hetgeen de belastingplichtige mocht opmaken uit de jegens hem gedane uitlating. Ook in zoverre kunnen de middelen evenwel niet tot cassatie leiden. Punt 15 van de genoemde brief van de Staatssecretaris houdt in

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4f924331593543063b1ec722a5321579c01555a86329f59f2a03a77dc0328c78 | shasum -a 256