Alinea 60 Hoge Raad 11 januari 1995

3.3.4.De in art. 32a, leden 2 en 3 laatste zin Wet LB 1964 gebruikte woorden "te zijnen aanzien" zijn tijdens de parlementaire behandeling niet toegelicht. Zij lijken een mogelijkheid te geven tot een individuele beoordeling van de aansprakelijkstelling en de mogelijkheid te bieden, de aansprakelijkstelling voor wat betreft de verhoging te matigen. Daar staat echter tegenover dat de aangesproken bestuurder het bedrag waarvoor aansprakelijk is gesteld volgens art. 32e, lid 2 Wet LB 1964 voor gelijke delen kan verhalen op zijn medebestuurders. Samen met het ontwerp WBA is in het parlement een ontwerp behandeld tot wijziging van de in artt. 2:138 en 2:248 BW opgenomen regeling voor aansprakelijkstelling van bestuurders van naamloze- en besloten vennootschappen voor de na faillissement niet vereffende schulden van die vennootschappen. Bij de behandeling van dat ontwerp is door het Kamerlid mevrouw Wessel-Tuinstra bij amendement een individuele matiging van het aansprakelijke bedrag voorgesteld. Het amendement is ingetrokken omdat de bewindsman hiertegen grote bezwaren had en de meerderheid van de Kamer aan zijn zijde leek te hebben. Ten aanzien van de aansprakelijkstelling van bestuurders voor belasting- en premieschulden van de vennootschap is een dergelijk individuele matiging slechts in het kader van het regresrecht besproken. De aansprakelijkstelling van de bestuurders voor de door de vennootschap belopen verhogingen is - de hiervoor vermelde passage in de Memorie van toelichting daargelaten - tijdens de parlementaire behandeling van het ontwerp WBA in het geheel niet aan de orde geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d37edffbcaa41faf3b404bae112c88e3891bd26b8b79c33520da0860daa95232 | shasum -a 256