Alinea 7 Hoge Raad 6 december 1995

3.3. Het Hof heeft zich in rechtsoverweging 7.10 van zijn uitspraak verenigd met dit primaire standpunt. In die rechtsoverweging ligt besloten het oordeel dat het afhankelijk maken van de hierboven genoemde vrijstelling van de publiekrechtelijke hoedanigheid van de feitelijke gebruiker gelet op het objectieve en zakelijke karakter van de onroerende-zaakbelasting een verboden ongelijke behandeling oplevert ten aanzien van de feitelijke gebruikers die die hoedanigheid niet bezitten. 3.4. Dit oordeel bouwt voort op 's Hofs oordeel dat voormelde vrijstellingsbepaling ook ziet op sportterreinen. Hieromtrent geldt het volgende. 3.5. De Verordening op onroerend-goedbelastingen 1978 (Gemeenteblad 1978, nr. 66) kende in artikel 12, eerste lid, letter f, een vrijstelling voor "plantsoenen, parken en waterpartijen eigendom van of in beheer bij de gemeente of een recreatieschap". term "recreatieschap" zag met name op het Recreatieschap Rottemeren. In het kader van ontwikkelingen binnen het openbaar lichaam Rijnmond hebben de gemeenten die betrokken zijn bij het gebied Midden-Delfland besloten in de onderscheidene verordeningen onroerend-goedbelastingen een vrijstelling op te nemen voor "voor recreatie bestemde en als zodanig gebruik zijnde, ongebouwde eigendommen, in eigendom of beheer bij publiekrechtelijke lichamen" (nota van Burgemeester en Wethouders aan de Gemeenteraad van 4 juli 1980 "Kennisgeving van het openbaar lichaam Rijnmond tot het deelnemen in een gemeenschappelijke regeling Midden-Delfland", Verzameling 1980, volgnummer 194, bladzijde 1017, in verbinding met de toelichting op het ontwerp voor een verordening tot wijziging van de Verordening op onroerend-goedbelastingen 1978, Verzameling 1980 volgnummer 351, litt. a, bladzijde 2159). De Gemeente heeft daarop met ingang van het jaar 1982 in voormelde verordening de in artikel 12, eerste lid, letter f, opgenomen vrijstelling vervangen door evenvermelde vrijstelling, evenwel onder toevoeging van de zinsnede "met uitzondering van sportterreinen". Deze toevoeging is niet nader toegelicht. 3.6. In de op 1 januari 1986 in werking getreden Verordening onroerend-goedbelastingen 1986 is in artikel 16, lid 1, letter k, weer een vrijstelling opgenomen voor "plantsoenen, parken en waterpartijen", en wel "die bij de gemeente in beheer zijn of waarvan de gemeente het genot heeft krachtens een zakelijk recht", alsmede in artikel 16, lid 1, letter n, een vrijstelling voor "ongebouwde eigendommen die voor recreatie zijn bestemd en die in eigendom en in gebruik zijn bij publiekrechtelijke lichamen". Deze vrijstellingen komen ook voor in de onderhavige Verordening. Vanaf 1 januari 1986 is derhalve het zinsgedeelte "met uitzondering van sportterreinen" vallen, ook nu weer zonder dat zulks nader is toegelicht. 3.7. Anders dan het Hof heeft geoordeeld moet uit het feit dat de aanvankelijk niet voorziene en bovendien zonder enige toelichting ingevoerde zinsnede "met uitzondering van sportterreinen" zonder enige toelichting weer is teruggenomen worden afgeleid dat die zinsnede uiteindelijk door de gemeentelijke wetgever als een overbodige toevoeging is aangemerkt, kennelijk omdat van meet af aan duidelijk was dat de vrijstelling uitsluitend het oog heeft op plantsoenen, parken, waterpartijen en soortgelijke voor algemeen gebruik bestemde ongebouwde eigendommen als hoedanig sportterreinen als waarvan hier sprake is niet kunnen gelden. 3.8. De klachten zijn in zoverre gegrond en behoeven voor het overige geen behandeling meer. De uitspraak van het Hof kan niet in stand blijven. Verwijzing moet volgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/87f878b91c73a315c7ec7fb539606951aec7e5ff890d3a2aa44945b52914e52d | shasum -a 256