Alinea 77 Hoge Raad 29 november 1995

"(...) De omstandigheid dat in Nederland met ingang van 1990 niet langer wordt geheven tot een herleid premie-maximum heeft hier geen betekenis. De Verordening gebiedt een dergelijke herleiding ook niet. In andere Lid-Staten (zoals mij in ieder geval bekend is van België) kent de wetgeving inzake de volksverzekeringen geen premie-maximum. Belanghebbendes stelling, dat in casu sprake is van dubbele heffing, wordt enkel ingegeven door de omstandigheid dat Nederland wél een premie-maximum kent. Daardoor is het mogelijk dat belanghebbende in Nederland en in de andere Lid-Staat gezamenlijk méér premie betaalt dan het bedrag van de maximale Nederlandse premie. Maar zou de andere Lid-Staat een land zijn dat geen premie-maximum kent, dan zou belanghebbendes situatie vanuit het perspectief van dat land juist niet worden gezien als een waarin "dubbele heffing" optreedt. Integendeel. Het achtereenvolgens van toepassing zijn van twee afzonderlijke nationale regimes en het daardoor optreden van een totale premielast, die uitgaat boven de maximale premie van één van de betrokken Lid-Staten, wordt door belanghebbende dus ten onrechte als een dubbele heffing gezien. (...)"

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c30cb9e28961e1caeddea6a3e688f34628dc4d02ed50ed8fa69d4f4a808c45a6 | shasum -a 256