Alinea 5 Hoge Raad 27 november 1996

3. Beoordeling van de middelen van cassatie 3.1. In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan: Belanghebbende fungeerde per 1 januari 1990 als moedervennootschap in een fiscale eenheid in de zin van artikel 15 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969. Tot deze fiscale eenheid behoorde in 1990 ook de dochtervennootschap van belanghebbende, B B.V. Op 5 september 1990 werd B B.V. -wegens aan de Staat der Nederlanden (hierna: de Staat) verschuldigde keurlonen voor de keuring van vlees - gedagvaard voor een bedrag van ƒ 870.440,75, bestaande uit de hoofdsom per 18 juli 1989 ad ƒ 465.380,77 en de rente per die datum ad ƒ 405.059,98, te vermeerderen met de wettelijke rente over de hoofdsom vanaf 18 juli 1989. Naar aanleiding van deze dagvaarding heeft B B.V. een bedrag van ƒ 423.621,-- overgemaakt aan de Staat, na welke betaling haar geen bezittingen meer resteerden. Sindsdien is er in deze zaak geen contact meer geweest tussen de Staat en B B.V. of één van de andere vennootschappen in de groep. B B.V. heeft in haar vennootschappelijke jaarrekeningen over 1988 en 1989 ƒ 895.000,-- als totaal geschat bedrag van de schuld aan de Staat opgevoerd. In de geconsolideerde jaarrekeningen van belanghebbende en in de aangifte vennootschapsbelasting van de fiscale eenheid over die jaren werd slechts gepassiveerd en ten laste van het fiscale resultaat gebracht, een bedrag van ƒ 423.621,--, zijnde het maximumbedrag dat B B.V. zou kunnen betalen. In 1990 is voor de fiscale balans van de fiscale eenheid het restant van de schuld, ter grootte van ƒ 471.379,--, vermeerderd met berekende wettelijke rente, tezamen ƒ 569.886,--, als (resterende) schuld aan de Staat onder de post "voorziening keurlonen" opgenomen en ten laste van het fiscale resultaat gebracht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5bf64a28a2bb77a6589d2be1822da15c93e6e7fd649b26fbaf031054906f8050 | shasum -a 256