Alinea 5 Hoge Raad 23 april 1997

3. Beoordeling van de middelen van cassatie 3.1. In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan: Belanghebbende, wier feitelijke werkzaamheden bestaan uit de uitoefening van het aannemingsbedrijf en de verhuur van woningen en bedrijfsruimten, verricht werkzaamheden voor D B.V., welke vennootschap zich feitelijk bezighoudt met de verhuur van woningen en bedrijfsruimten. Tussen belanghebbende en D B.V. is sprake van een organisatorische verwevenheid, doch zij vormen tezamen geen fiscale eenheid als bedoeld in artikel 7, lid 4, van de Wet op de omzetbelasting 1968. Belanghebbende brengt de door haar ten behoeve van D B.V. verrichte werkzaamheden deels op basis van uurtarieven (voor timmerlieden en uitvoerder) en deels op andere wijze (voor bestuur) in rekening. B is bij beide vennootschappen in dienst als directeur en de beide vennootschappen zijn overeengekomen dat de uit die dienstbetrekking voortvloeiende kosten door hen ieder voor de helft zullen worden gedragen, behoudens een bedrag dat aan B als directeursbeloning is toegekend. De Inspecteur heeft, zich op het standpunt stellende dat over de door belanghebbende aan D B.V. gefaktureerde bedragen ter zake van loonkosten voor timmerlieden en uitvoerder, alsmede voor het bestuur, omzetbelasting is verschuldigd, de onderwerpelijke naheffingsaanslag opgelegd. 3.2.1. Het Hof heeft geoordeeld dat belanghebbende niet heeft waargemaakt dat de voor onderhoudswerkzaamheden aan D B.V. in rekening gebrachte bedragen kosten voor gemene rekening betreffen; dat de werkzaamheden ten behoeve van D B.V. niet voortvloeien uit een overeenkomst tot samenwerking met betrekking tot een gezamenlijk project en dat ook overigens onvoldoende aannemelijk is gemaakt dat het te dezen slechts gaat om de doorberekening van uitbetaalde lonen, terwijl de overgelegde arbeidsovereenkomsten niet zijn ondertekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf189ad20eca2f60137b6c31fe44298a172800bf4ebe565be9205f3333953cbf | shasum -a 256