Alinea 5 Hoge Raad 22 januari 1997

3. Uitgangspunten in cassatie 3.1. Bij belanghebbende zijn werknemers werkzaam als controleur in de buitendienst van de Economische Controledienst. Deze werknemers zijn belast met het opsporen van economische delicten en het houden van toezicht op de naleving van de economische wetgeving. Belanghebbende betaalt aan deze werknemers kostenvergoedingen. Op een aantal van deze vergoedingen heeft de naheffingsaanslag betrekking. Het gaat hier om vergoedingen voor het gebruik van een werkkamer thuis, reiskostenvergoedingen en lunchkostenvergoedingen. 3.2. De werknemers verrichten controlewerkzaamheden op allerlei adressen in de hun toegewezen regio. De administratieve werkzaamheden met betrekking tot de onderzoeken voeren zij thuis uit. De werknemers hebben in hun woning een werkkamer ingericht waarin zij de administratieve werkzaamheden uitvoeren die aan hun onderzoeken zijn verbonden. Belanghebbende heeft aan hen voor hun werkzaamheden in deze werkkamers een personal computer met randapparatuur alsmede vakliteratuur ter beschikking gesteld en voorts administratieve hulpmiddelen (documentatie, formulieren, inktcassettes enz). De werknemers bewaren de dossiers van hun lopende onderzoeken thuis. De werkkamer kan worden aangemerkt als kantoorruimte in de woning in de zin van artikel 15, lid 1, letter b, van de Wet op de loonbelasting 1964 (hierna: de Wet). Belanghebbende heeft de woonplaats van de werknemers aangewezen als hun standplaats. De werknemers komen regelmatig op het hoofdkantoor of op een regiokantoor van de Economische Controle Dienst voor werkoverleg, afgeven of ophalen van dossiers en in sommige gevallen ook voor andere werkzaamheden. Zij hebben daar geen aparte kamer of werkplek. Wel kunnen zij gebruik maken van groepsruimten, waarin een aantal tafels, stoelen en kasten staat. Voor het maandelijkse werkoverleg is op deze kantoren niet altijd plaats; dat vindt dan in openbare gelegenheden plaats. Belanghebbende betaalt de werknemers voor alle autoritten die deze voor hun werk maken, ook de ritten van huis naar of via het hoofdkantoor of het regiokantoor, een kilometervergoeding. Voor zover deze vergoeding in 1992 meer bedroeg dan ƒ 0,49 cent per kilometer is zij belast. De regiokantoren beschikken niet over een kantine of overblijfruimte. Er is wel de mogelijkheid koffie te zetten en te drinken. Indien de werknemers hun regiokantoren bezoeken en daar tijdens lunchtijd aanwezig zijn, nuttigen zij de lunch buiten het regiokantoor. 3.3. De werknemer A verricht gedurende drie tot vier dagen per week controlewerkzaamheden op allerlei adressen in zijn regio. Eén tot twee dagen per week voert hij thuis administratieve werkzaamheden uit. Aan deze werknemer heeft belanghebbende in 1992 een vergoeding van ƒ 732,18 betaald als bijdrage in de kosten van het beschikbaar stellen van de kantoorruimte thuis alsmede in de kosten van het energieverbruik met betrekking tot die kantoorruimte. De Inspecteur heeft dit bedrag als loon aangemerkt maar door een vergissing slechts tot een bedrag van ƒ 655,68 in de grondslag van de aanslag begrepen. Van de aan de werknemers B en C toegekende reiskostenvergoedingen heeft de Inspecteur ƒ 774,22 respectievelijk ƒ 750,-- als loon aangemerkt omdat hij de ritten tussen de woning en het regiokantoor heeft aangemerkt als onder het reiskostenforfait vallende reizen. B woont in zijn regio en gaat gemiddeld twee keer per week langs bij het regiokantoor en combineert dat dan met bezoeken aan andere adressen in zijn regio. In de helft van de gevallen legt hij de afstand tussen zijn woning en het regiokantoor hetzij op de heenweg, hetzij op de terugweg rechtstreeks af. C woont buiten zijn regio en verblijft eenmaal per week een hele dag op het regiokantoor. De Inspecteur heeft voor hem het reiskostenvergoedingforfait toegepast voor vier dagen per week over de afstand van de woning tot de grens van de regio en voor één dag per week voor de afstand tot het regiokantoor. De Inspecteur heeft voorts voor de dagen waarop C werkzaam was op het regiokantoor de lunchkostenvergoeding belast. Dit betrof een bedrag van ƒ 424,--. Ten slotte heeft de Inspecteur ook voor de werknemer D, die twee maal per week een gehele dag op zijn regiokantoor werkzaam was, de lunchkostenvergoeding van ƒ 828,-- belast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b7f8edeb2b9492825dc1d5ad4608809043107d71799c134163690a57fa386a4d | shasum -a 256