Alinea 5 Hoge Raad 7 mei 1997

3. Beoordeling van de klachten 3.1. In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan. Enige tijd na het tussen belanghebbende en de Inspecteur gevoerde overleg over de aanslag inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen 1991 is aan belanghebbende de aanslag 1992 opgelegd, waarbij abusievelijk gebruik is gemaakt van de gegevens voor het jaar 1991. De navorderingsaanslag 1992 waarom het in deze zaak gaat is opgelegd aan de hand van de in belanghebbendes aangifte opgenomen gegevens voor het jaar 1992. 3.2. Het Hof heeft geoordeeld dat de Inspecteur tot navordering bevoegd was, nu de verwisseling van gegevens over de jaren 1991 en 1992 berustte op een met een schrijf- of typefout gelijk te stellen vergissing, welke aan belanghebbende kenbaar was. 3.3. De klachten zijn gericht tegen 's Hofs oordeel dat deze vergissing aan belanghebbende kenbaar was. Dit oordeel moet klaarblijkelijk aldus worden verstaan dat, gelet op de bij belanghebbendes gemachtigde te veronderstellen kennis, belanghebbende, althans haar gemachtigde, redelijkerwijs had moeten begrijpen dat een met een schrijf- of typefout vergelijkbare vergissing was gemaakt. Aldus verstaan geeft dat oordeel niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Anders dan belanghebbende verdedigt is te dezen niet van belang of kenbaar was waarop die vergissing berustte. Voor het overige kan het bestreden oordeel als van feitelijke aard en niet onbegrijpelijk in cassatie niet met vrucht worden bestreden. De klachten falen derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cc2a24d7ee9132811d04f5e8f6fff4b1f3f551934d461d4d3ab507ddff9902b3 | shasum -a 256