Alinea 5 Hoge Raad 16 december 1998

3. Uitgangspunten in cassatie Belanghebbende dreef in het onderhavige jaar (1991) een akkerbouwbedrijf. In 1990 heeft hij een gedeelte van het tot zijn bedrijf behorende bouwland uit productie genomen in het kader van een daartoe strekkende overheidsregeling (hierna: de braaklegregeling). Op grond daarvan is hem voor de jaren 1990 en 1991 de in de braaklegregeling voorziene inkomenssteun (hierna: de inkomenssteun) toegekend. In de loop van de jaren 1990 en 1991 heeft belanghebbende een gedeelte van de braakliggende grond beplant met bomen, te weten populieren met een groeitijd van 15 jaar en fijnsparren met een groeitijd van 25 jaar. Voor deze aanplant ontving belanghebbende op grond van de Regeling bijdragen aanleg snelgroeiend bos 1988 van 14 oktober 1988, nr. J 88/8773, Stcrt. 207 en 211 (hierna: de bosbouwregeling), een eenmalige aanplantsubsidie, alsmede een eenmalige subsidie wegens inkomensderving (hierna: de bosbouwsubsidies). Belanghebbende heeft vrijstelling gevraagd en verkregen van de verplichting tot herbeplanting (hierna: de herplantplicht) als bedoeld in artikel 3, lid 1, van de Boswet. Met betrekking tot de met bomen beplante grond is door een drietal taxateurs, te weten een taxateur namens belanghebbende en twee taxateurs van de Belastingdienst, Registratie en Successie te T, een minnelijke waardering uitgebracht. Daarbij is de waarde van de grond getaxeerd als bosgrond, rekening houdend met de in het kader van de bosbouwregeling verkregen subsidies, en als grond met agrarische bestemming. De aldus getaxeerde waarde per hectare was in beide gevallen hoger dan de op dat moment geldende boekwaarde per hectare. Voorts is de waarde van de grond getaxeerd als bosgrond zonder rekening te houden met de verkregen subsidies, welke waarde per hectare lager uitkwam dan de boekwaarde per hectare. Belanghebbende heeft zich voor het Hof op het standpunt gesteld dat ten aanzien van zowel de inkomenssteun als de bosbouwsubsidies de vrijstelling (hierna: de bosbouwvrijstelling) als bedoeld in artikel 8, lid 1, aanhef en letter a, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (tekst 1991; hierna: de Wet) van toepassing is en voorts, dat de waardevermindering van de grond, welke is opgetreden door de aanplant met bomen, niet valt onder de vrijstelling als bedoeld in artikel 8, lid 1, aanhef en letter b, van de Wet, noch onder de bosbouwvrijstelling, en dat de waardevermindering is te stellen op het verschil tussen de boekwaarde en de getaxeerde waarde zonder subsidies.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/71ff50ad625786f46dcee3f30763882e3d9e9ff3a61da255a615eb0640cb48a0 | shasum -a 256