Alinea 5 Hoge Raad 20 januari 1999

3. Beoordeling van de middelen van cassatie 3.1. In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan: Belanghebbende, een ondernemer in de zin van de Wet op de omzetbelasting 1968 (hierna: de Wet), heeft bij haar hoofdkantoor in Z voor ƒ 15.171.616,-- een parkeer- garage gerealiseerd, die in mei 1993 overeenkomstig de bestemming in gebruik is genomen. Zij biedt plaats aan 520 auto's. De garage is onder meer in gebruik bij personeelsleden van belanghebbende, die daarvoor geen vergoeding behoeven te betalen. In 1993 waren 929 werknemers gerechtigd met hun eigen auto gebruik te maken van de 256 voor het personeel beschikbare parkeer- plaatsen. De kostprijs per parkeerplaats bedraagt ƒ 29.176,--. In datzelfde jaar heeft belanghebbende aan haar personeelsleden kerstpakketten en dergelijke voorzieningen verstrekt tot een bedrag van ƒ 75,-- per persoon. De Inspecteur heeft, zich op het standpunt stellend, dat het door belanghebbende in 1993 gelegenheid geven aan haar werknemers tot het gratis gebruik van de parkeergarage inhoudt het mede bezigen van deze garage voor persoonlijke doeleinden van het personeel als bedoeld in artikel 1, lid 1, aanhef en onder c, van het Besluit uitsluiting aftrek omzetbelasting 1968 (hierna: het Besluit), nu naar zijn oordeel het totaal van de kosten meer bedraagt dan het in artikel 4, lid 1, van het Besluit genoemde bedrag en deswege gedeeltelijk aftrek van voorbelasting moet worden uitgesloten, ingevolge het bepaalde in artikel 3, lid 1, onderdeel h, van de Wet het in de onderwerpelijke aanslag begrepen bedrag van per saldo ƒ 1.330.846,-- nageheven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf73eababc21bdd38b036c3dd3c3c0fc58a7aa09dcfb921cf25b887c39515657 | shasum -a 256