Alinea 48 Hoge Raad 7 januari 2000

Aldus wordt het in dit geding aan de orde zijnde geval hierdoor gekenmerkt dat onder exporteurs van bloembollen bekend was dat de Staat in de procedure tegen [naam] Hillegom B.V. duidelijkheid erover wenste te krijgen of en in hoeverre hij bevoegd was keurlonen in rekening te brengen en dus eveneens dat het voor de Staat niet zeker was of hij daartoe bevoegd was. Voorts dat [eiseres] zich in de hiervoor vermelde zin gedwongen voelde de keurlonen te betalen en de Staat die betalingen aanvaardde terwijl hij enerzijds niet zeker ervan was dat hij op betaling daarvan aanspraak kon maken en anderzijds wist dat [eiseres] de betalingen deed onder protest van gehoudenheid daartoe. Onder deze omstandigheden had het op de weg van de Staat gelegen om, zo hij zich het recht wilde voorbehouden om zich op de meergenoemde verjaring te beroepen, [eiseres] daarvan in kennis te stellen toen deze aan de Staat mededeelde dat zij zich het recht voorbehield door haar betaalde keurlonen als onverschuldigd betaald terug te vorderen. Uit de stukken van het geding blijkt niet dat de Staat heeft aangevoerd dat hij dit heeft gedaan. Onder deze omstandigheden heeft de Staat een situatie in het leven geroepen waarin zozeer voor de hand lag dat exporteurs van bloembollen ervan uitgingen dat de Staat wilde afwachten of en in hoeverre hij in de procedure tegen [naam] Hillegom B.V. in het ongelijk zou worden gesteld alvorens tot restitutie van keurlonen over te gaan, dat het beroep van de Staat op de in de Wet van 1924 voorziene verjaring naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, voorzover deze verjaring een aanvang zou hebben genomen vóór de datum van het arrest van de Hoge Raad in laatstgenoemde procedure.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1eba1f40ec231bff430c6d2d5b6497f2bf53abe15d9c1495fe2ff98f6821daa7 | shasum -a 256