Alinea 37 Hoge Raad 14 januari 2000

3.4 Onderdeel A van het middel keert zich tegen rov. 4.2 van het arrest van het Hof van 4 december 1995. Het klaagt erover dat het Hof heeft miskend dat het voor [verzekeringneemster] door het ongeval blijvend onmogelijk is geworden enige vrije keuze te maken ten aanzien van haar loopbaanontwikkeling, zodat bij de schadeberekening had moeten worden aangenomen dat [verzekeringneemster] - behoudens indien geen enkele leraar of lerares meer tot de pensioengerechtigde leeftijd zou blijven werken - tot het bereiken van de leeftijd van 65 jaar zou werken. Het onderdeel faalt. Het oordeel van het Hof berust immers op de juiste rechtsopvatting dat bij het begroten van een schade als de onderhavige rekening moet worden gehouden met een redelijke verwachting over toekomstige ontwikkelingen. Bij de beoordeling van de in dit verband van belang zijnde omstandigheden kan de rechter met het verlies van die keuzemogelijkheid weliswaar zo veel mogelijk in het voordeel van de benadeelde partij rekening houden, doch, anders dan in de toelichting op het onderdeel kennelijk wordt betoogd, brengt zulks niet mee dat van de mogelijkheid voor [verzekeringneemster] om tot het bereiken van de leeftijd van 65 jaar te blijven werken, moet worden uitgegaan, tenzij in de persoonlijke omstandigheden van [verzekeringneemster] reden wordt gevonden het tegendeel aan te nemen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b67bc2e808e1a4db825ecb6bc0d9eecbade0a2c8ac02a317a8abfb6d16142550 | shasum -a 256