Alinea 51 Hoge Raad 14 januari 2000

3.2 Voorzover in cassatie nog van belang vordert [eiser]: a) betaling van het hiervoor onder 3.1 (iv) vermelde bedrag; b) afgifte van twee kunstwerken (Maris en Braakensiek); c) betaling van vijf bedragen van in totaal ƒ 27.000,--; d) betaling van vier bedragen van in totaal ƒ 60.000,--, een en ander met rente en kosten. Aan zijn vorderingen onder a) en b) heeft [eiser] ten grondslag gelegd dat [oprichtster] bij schriftelijke overeenkomst van 21 december 1984 aan hem de genoemde kunstwerken heeft verkocht en geleverd en dat zij hem daarbij kwijting heeft verleend voor de betaling van de koopprijs van ƒ 940.000,--. Hij heeft gesteld dat deze werken in het huis van [oprichtster] mochten blijven hangen tot (uiteindelijk) 31 december 1986 en dat [verweerster] de acht schilderijen van Mondriaan heeft verduisterd, althans dat [verweerster] onrechtmatig tegenover hem heeft gehandeld door die schilderijen te doen veilen. Aan zijn vordering onder c) heeft hij ten grondslag gelegd dat hem bij schriftelijke overeenkomst van 6 september 1988 door [oprichtster] een arbeidsbeloning is toegekend van ƒ 6.000,-- per jaar, zulks met terugwerkende kracht vanaf 1 juli 1984. Met betrekking tot zijn vordering onder d) heeft hij gesteld dat hij krachtens een overeenkomst van 15 maart 1985 aan [oprichtster] diverse geldbedragen tot in totaal ƒ 60.000,-- heeft geleend. Die leningen worden vermeld in de overeenkomst van 6 september 1988 en in vier ongedateerde schuldbekentenissen, voorzien van een goedschrift.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0edde81379da8105d1826dd59116ff8ec1486574695575bb232b84a6bab4093a | shasum -a 256