Alinea 49 Hoge Raad 9 februari 2000

3.3. Het Hof heeft in rechtsoverweging 5.3. laatstbedoelde stelling van belanghebbende onderzocht en haar verworpen om twee redenen, een fiscaalrechtelijke en een feitelijke. Naar het oordeel van het Hof dient in de eerste plaats de vordering op B BV - ook indien de betreffende geldverstrekking een informele kapitaalstorting inhield - voor de toepassing van art. 13b te worden aangemerkt als "afgewaardeerd ten laste van de in Nederland belastbare winst van belanghebbende", nu het afwaarderingsverlies is afgetrokken van de belastbare winst 1993 en de aanslag over dat jaar onherroepelijk vaststaat. Met andere woorden: het Hof past art. 13b eveneens toe op de afwaardering van een informele kapitaalstorting in een dochtervennootschap, die in een eerder jaar feitelijk, doch fiscaalrechtelijk ten onrechte, in mindering is gekomen op de belastbare winst van de belastingplichtige. Deze opvatting gaat mijns inziens te ver. Art. 13b krijgt aldus een ruimere werking dan het voorkomen dat een op zich terechte aftrekpost voortijdig definitief wordt gemaakt. De zienswijze van het Hof komt erop neer dat door de toepassing van art. 13b een fout welke bij de winstbrekening over een eerder jaar is gemaakt kan worden hersteld. De bewoordingen, ontstaansgeschiedenis en strekking van art. 13b geven daarvoor evenwel geen enkele steun. De fout - in de redenering van het Hof: een informele kapitaalstorting die ten onrechte ten laste van de belastbare winst van de moeder is gekomen - kan mijns inziens alleen worden hersteld door middel van navordering, uiteraard mits aan de eisen daarvoor wordt voldaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f100ea199d48d2c9f3b6571d859c1c3d3771b32c9b608a9fab6f7cfe39469c86 | shasum -a 256