Alinea 19 Hoge Raad 14 juni 2000

3.3. Tegen die oordelen keren de middelen zich vergeefs. De Wet BPM kent in de artikelen 1, 3 en 9 onderscheidingen in termen van kenmerken van technische aard. Deze strekken tot het afbakenen van de belastbare feiten, de belastbare objecten en de toepasselijkheid van een bepaald tarief. De desbetreffende bepalingen hebben, zoals is uiteengezet in onderdeel 3.7 en - wat betreft de reden van het tariefverschil dat aanknoopt bij het onderscheid tussen personenauto’s met een benzinemotor en personenauto’s met een dieselmotor - in onderdeel 3.8 van de conclusie van de Advocaat-Generaal, echter niet tevens ten doel of ten gevolge de bevordering dat motorrijtuigen aan die kenmerken voldoen. Naar redelijkerwijs niet voor twijfel vatbaar is, missen die kenmerken daarom het karakter van “vereiste” kenmerken, welk begrip wordt gebezigd in de definitie van “technische specificatie”, opgenomen in artikel 1 van de notificatierichtlijn. Nu de Wet BPM geen technische specificatie in de zin van de notificatierichtlijn bevat, valt deze wet, naar redelijkerwijs evenmin voor twijfel vatbaar is, niet onder de definitie welke in artikel 1 van die richtlijn wordt gegeven van “technisch voorschrift”. Anders dan waarvan de middelen uitgaan, behoefde het ontwerp van de Wet BPM mitsdien niet te worden meegedeeld aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4da59f3c445cc0c76eea5545777fde9754afa98bbbadbd765e4b3a38adc5d6a2 | shasum -a 256