Alinea 34 Hoge Raad 8 september 2000

In hoger beroep heeft het Hof te Leeuwarden bij arrest van 15 juli 1992 een nieuw deskundigenonderzoek bevolen en drie deskun-digen benoemd. [Verweerder] heeft zijn medewerking aan een deskundigenonderzoek afhankelijk gesteld van de voorwaarde dat het onderzoek zou worden vastgelegd op geluidsband en videoband. [Eiser] heeft de procedure voor [verweerder] voortgezet op basis van diens opdracht deze voor-waarde in acht te nemen en te handhaven. Twee van de drie door het Hof benoemde deskundigen bleken niet bereid deze voorwaarde te aanvaarden. Het Hof heeft bij arrest van 16 december 1992 [verweerder] gelegenheid gegeven een voordracht te doen van deskundigen die bereid zijn hun onderzoek te verrichten met audio-videoregistratie. [Eiser] heeft vervol-gens namens [verweerder] de namen van drie deskundi-gen opgege-ven, maar heeft niet kunnen voldoen aan de door het Hof gestelde eis dat verkla-ringen van de des-kundigen zouden worden overgelegd, waaruit ondubbelzinnig blijkt dat zij bereid zijn hun onderzoek te verrichten met audio-videore-gistra-tie. Bij het aanvankelijk op 12 januari 1994 bepaalde doch bij vervroeging uitgesproken eindarrest van 20 oktober 1993 heeft het Hof de vonnissen van de Rechtbank vernietigd en [verweerder]' vorde-ring afgewe-zen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/73809de28aedca6f165b87dc58fd64445f349af4d3b70b0d0f4efdcf02f16821 | shasum -a 256