Alinea 53 Hoge Raad 22 september 2000

3.6.2 Onderdeel 8 klaagt dat het Hof in de laatste alinea van rov. 7 - de aanduiding in het onderdeel "r.o. 9" berust kennelijk op een verschrijving - ten onrechte uit art. XIII van de Staatsregeling van 1801 heeft afgeleid dat de hervormde gemeenten bij voortduring eigenaar zijn geweest van de kerktorens. Het onderdeel slaagt. Tegen de achtergrond van hetgeen wordt vermeld in de punten 2.10 - 2.17 van de conclusie van de Advocaat-Generaal Bakels moet worden aangenomen dat in de Staatsregeling van 1801 de eigendom van kerktorens niet (nader) wordt geregeld, dat art. XIII van die Staatsregeling uitsluitend een nadere bepaling bevat van de ook in art. VI add. al geregelde verdeling van kerkgebouwen onder de diverse kerkgenootschappen en dat, in overeenstemming met de heersende opvatting in rechtspraak en litteratuur, deze laatste bepaling inhoudt dat de burgerlijke gemeenten door enkele wetsduiding eigenaar van de daarbedoelde kerktorens zijn (geworden). Door deze bepaling is dus op 1 mei 1798 de eigendom van die kerktorens overgegaan op de burgerlijke gemeenten, voor zover deze al niet voordien als eigenaar moesten worden aangemerkt. Sedertdien zijn de burgerlijke gemeenten, behoudens verkrijgende verjaring door of overdracht aan een derde, gelet op het bepaalde in art. 1 van de Overgangswet van 16 mei 1829, Stb. 29, in verbinding met de art. 69 en 150 Overgangswet NBW, eigenaar van de kerktorens gebleven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/68bec496e6a30af8c350e5f4551238dfd7b7ba708c411626c97beb15f70aa074 | shasum -a 256