Alinea 15 Hoge Raad 6 december 2000

3.1. Bij het Hof heeft belanghebbende aanvankelijk een beroepschrift ingediend tegen het uitblijven van een uitspraak op zijn bezwaarschrift. Nadat die uitspraak alsnog was gedaan, heeft belanghebbende zijn beroep aangevuld met bezwaren tegen de waardevaststelling, waarna het Hof de zaak - met instemming van partijen - ten principale heeft afgedaan. De klacht dat het Hof aldus geen uitspraak heeft gedaan over het eerste deel van het beroepschrift, waarmee belanghebbende doelt op het beroep tegen het uitblijven van een uitspraak op het bezwaarschrift, faalt. Onder de op dit vóór 1 september 1999 ingestelde beroep toepasselijke regeling van artikel 8a van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken was er voor het Hof geen aanleiding zich uit te spreken over de termijnoverschrijding bij de uitspraak op het bezwaarschrift. Anders dan thans artikel 8:73 van de Algemene wet bestuursrecht voorzag de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken niet in de mogelijkheid van vergoeding van eventueel door de termijnoverschrijding veroorzaakte schade, zoals door belanghebbende verzocht. Wel stond het het Hof bij deze wijze van afdoening vrij die termijn-overschrijding te betrekken in de beoordeling van de vraag of en zo ja in hoeverre er grond was voor een proceskostenveroordeling. Het oordeel dat voor zo’n veroordeling geen termen aanwezig waren, kan echter in cassatie niet op juistheid worden getoetst en behoefde geen nadere motivering dan door het Hof gegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1d72d42ee58fd192684ebdc4ab3c859327463c2a8a91965aed6d4f18c4fb9d6d | shasum -a 256