Alinea 18 Hoge Raad 6 december 2000

3.4. In dit oordeel ligt de verwerping besloten van belanghebbendes standpunt dat met het taxatierapport van de taxateur A geen rekening mag worden gehouden omdat de taxateur slechts heeft gevraagd om een gesprek en belanghebbende geen toestemming heeft gegeven voor een taxatie. Daaraan heeft het Hof kennelijk ten grondslag gelegd dat, naar belanghebbende voor het Hof heeft verklaard, belanghebbende met bezichtiging van zijn huis en het maken van foto’s daarvan door deze taxateur heeft ingestemd. Aldus gelezen geeft het oordeel van het Hof geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting, met name niet omtrent het bepaalde in artikel 30 van de Wet waardering onroerende zaken in verbinding met artikel 50 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en de beperkingen die de algemene beginselen van procesrecht stellen aan de uit die bepalingen voortvloeiende verplichtingen tot informatieverstrekking (vgl. HR 10 februari 1988, nr. 23.925, BNB 1988/160). Geen rechtsregel immers verbood de taxateur A om zijn, met toestemming van belanghebbende verkregen, bevindingen naderhand neer te leggen in een rapport, en geen rechtsregel verbood het Hoofd zich in het geding voor het Hof op dat taxatierapport te beroepen. De tegen dit oordeel gerichte rechtsklacht faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1d72d42ee58fd192684ebdc4ab3c859327463c2a8a91965aed6d4f18c4fb9d6d | shasum -a 256