Alinea 21 Hoge Raad 2 maart 2001

3.2 Het betreft hier - anders dan de Rechtbank in haar rov. 2.2 en 2.3 heeft geoordeeld - nog steeds de op 19 juli 2000 door de Officier van Justitie ingediende vordering als bedoeld in art. 6 Bopz. Bij deze vordering was een verklaring als bedoeld in art. 5 lid 1 Bopz overgelegd. De Hoge Raad heeft in zijn hiervoor in 1 vermelde beschikking geoordeeld dat uit de bestreden beschikking van de Rechtbank onvoldoende was gebleken dat de psychiater die deze verklaring had opgesteld, redelijkerwijs had gedaan wat van haar kon worden verwacht om het door de wet vereiste onderzoek te doen plaatsvinden. De Rechtbank heeft haar oordeel thans (mede) gebaseerd op een - in het kader van een ingetrokken vordering tot machtiging tot voortgezet verblijf opgestelde - geneeskundige verklaring van 31 oktober 2000. Deze verklaring is ondertekend door de geneesheer-directeur (tevens psychiater) en de psychiater Gerdes. Met betrekking tot deze laatste heeft de Rechtbank vastgesteld dat hij niet bij de behandeling van verzoeker is betrokken. Deze vaststelling is in cassatie niet bestreden. De Rechtbank heeft voorts verzoeker en zijn raadsman gehoord, alsmede de behandelend psychiater. Uit dit een en ander volgt dat de Rechtbank haar oordeel heeft gebaseerd op toereikende en recente medische informatie, waardoor zowel in overeenstemming met het hiervoor in 3.1 omschreven uitgangspunt is gehandeld als inhoudelijk aan de te dezer zake geldende wettelijke vereisten is voldaan, ook al is de Rechtbank ten onrechte ervan uitgegaan dat het geen vordering betrof als bedoeld in art. 6 Bopz. Subonderdeel Ig van het middel dat ten betoge strekt dat niet aan het bepaalde in art. 5 lid 1 Bopz is voldaan, faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cc10cba454eafc9d24eca0dcad1417266b7da442840920e97d84780750380f5a | shasum -a 256