Alinea 136 Hoge Raad 23 maart 2001

Het Hof heeft vooropgesteld dat Ofasec zelf als verkrijger optrad van de zekerheden, onder meer ten behoeve van de crediteuren die achteraf zouden blijken recht op het verstrekken van zekerheid te hebben gehad. De zekerheden werden gevestigd, voordat men wist wie recht had op het verstrekken van zekerheden (rov. 5.38). Op grond hiervan oordeelt het Hof dat het bij het vestigen van de zekerheden niet aankomt op de goederenrechtelijke transactie, maar op de vraag of de dochtermaatschappijen ook jegens de obligatiehouders tot het stellen van zekerheden verplicht waren. Als dit het geval is moeten de zekerheden worden geacht mede ten behoeve van de obligatiehouders te zijn gevestigd (rov. 5.39). Het Hof heeft vervolgens de stelling van Ofasec verworpen dat haar verplichtingen jegens participanten uitsluitend worden bepaald door haar Administration Conditions en door de met ieder van de participanten, waaronder NTM, gesloten borgtochtovereenkomsten. Deze Conditions waren van administratieve en procedurele aard en zij waren dan ook, evenals de borgtochtovereenkomsten, slechts instrument om tot verwezenlijking van de gekozen opzet te geraken. De Conditions en de borgtochtovereenkomsten moeten worden uitgelegd in het licht van de gekozen opzet en in het bijzonder in het licht de DAF Securities Agreement (rov. 5.42). Noch de Administration Conditions noch de borgtochtovereenkomsten verzetten zich tegen herstel van een fout, in die zin dat na afgifte van een Certificate alsnog wordt vastgesteld dat een participant gerechtigd is in een fund van een of meer DAF-vennootschappen (rov. 5.45 en 5.46).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/60696caecf08b1061a4fba1bf89cdd427fecc86d05470d8e1fedb1d1dbe7b532 | shasum -a 256