Citaat | Hoge Raad 27 maart 2001

Alinea 62 Hoge Raad 27 maart 2001

Een alinea uit Hoge Raad 27 maart 2001, ECLI:NL:HR:2001:AB0840.

4.3. Het specialiteitsbeginsel, neergelegd in artikel 14 van het Europees Uitleveringsverdrag, strekt er - kort gezegd - toe de opgeëiste persoon te beschermen tegen een vervolging terzake van feiten waarvoor de uitlevering niet is gevraagd en/of toegelaten. Van een schending van het specialiteitsbeginsel kan geen sprake zijn. De uitlevering is immers toelaatbaar verklaard voor amfetamine en/of metamfetamine. Bij de vervolging van de opgeëiste persoon in Zweden zal de beschuldiging dan ook op (één van die) beide stoffen betrekking moeten hebben, en zal de rechter die over de feiten moet oordelen, vast dienen te stellen of daadwerkelijk sprake is van (één van) die stoffen. Vervolging voor andere feiten dan waarvoor aldus de uitlevering toelaatbaar is verklaard, dient af te stuiten op het specialiteitsbeginsel, maar dat zal pas bij gelegenheid van de vervolging van de opgeëiste persoon in Zweden kunnen worden aangevoerd, mocht sprake zijn van een dergelijke vervolging. Dit onderdeel van het middel faalt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/cd3eea9ab005ddb81474afaf637350cf2d211bbe43575b41e441e90153dacd70. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt cd3eea9ab005ddb81474afaf637350cf2d211bbe43575b41e441e90153dacd70, en de alinea staat in dat document op bytes 18380 tot 19417.