Alinea 56 Hoge Raad 16 november 2001

Art. 6 BBA strekt ertoe in het belang zowel de betrokken werknemer als van de Nederlandse arbeidsmarkt sociaal ongerechtvaardigd ontslag te voorkomen; een voorwaarde als de onderhavige strekt tot behartiging van deze belangen (HR 3 mei 1991, nr. 14187, NJ 1991, 705). Gelet op deze strekking van art. 6 BBA en van een voorwaarde als hier aan de orde, kan aan de omstandigheid dat de voorwaarde op één onderdeel - het tijdstip van ingang van de zes maanden termijn - afwijkt van de door het Delegatiebesluit 1993 toegestane voorwaarde, niet de conclusie worden verbonden dat de toestemming geldt als onvoorwaardelijk gegeven. Veeleer ligt de conclusie voor de hand - een conclusie die ook door de Rechtbank is getrokken -, dat de voorwaarde in zoverre geldig is dat daarop een beroep kan worden gedaan binnen de door het Delegatiebesluit 1993 getrokken grenzen. De Rechtbank heeft dan ook niet blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door in rov. 9.1 haar hiervoor in 3.4.1 weergegeven oordeel te motiveren met een beroep op "aard en strekking van de vergunning, het doel van de daaraan verbonden wederindiensttredingsvoorwaarde, het feit dat de thans bestreden voorwaarde slechts op één - deels ondergeschikt - onderdeel door een uit het verleden verklaarbare oorzaak afwijkend is geformuleerd, doch overigens naar aard en strekking identiek is aan de bij Delegatiebesluit toegestane voorwaarde, alsmede de omstandigheid dat er geen hoger beroep open staat tegen de beslissing van de RDA".

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/beb931df8b59e8d9c303f2b72f5a9c6eb0ddc8ed59fac450b08767f0bd34fb15 | shasum -a 256