Alinea 36 Hoge Raad 21 december 2001

3.4 Het Hof heeft op basis van deze, onbegrijpelijke, uitlegging van de grief van de Stichting, in plaats van het door het Gerecht gehanteerde criterium een andere maatstaf aangelegd op grond waarvan de vorderingen van de Stichting vervolgens zijn beoordeeld zonder dat partijen zich over deze maatstaf en de eventuele gevolgen van de toepassing daarvan hadden uitgelaten. Aldus heeft het Hof een oordeel gegeven waarop Caribic niet bedacht behoefde te zijn. Het Hof heeft vervolgens nagelaten aan partijen, en in het bijzonder aan Caribic, de gelegenheid te geven zich (alsnog) uit te laten over, of hun stellingen aan te passen aan, de door het Hof voor juist gehouden, doch door partijen in hoger beroep niet besproken, maatstaf, welke voor de afloop van het geding beslissend zou zijn. Het Hof is in rov. 7.3 van zijn eindvonnis immers voorbijgegaan aan hetgeen Caribic ter bestrijding van de door het Hof in zijn tussenvonnis gekozen maatstaf had aangevoerd. Daarmee heeft het Hof, ook als in aanmerking wordt genomen dat het Hof bij zijn beoordeling in hoger beroep niet is gebonden aan de tegen de vonnissen van de eerste rechter aangevoerde grieven, gehandeld in strijd met het fundamentele beginsel van procesrecht dat partijen over de wezenlijke elementen die ten grondslag liggen aan de rechterlijke beslissing, voldoende moeten zijn gehoord en niet mogen worden verrast met een beslissing van de rechter waarmee zij, gelet op het verloop van het processuele debat, geen rekening behoefden te houden. De hierop gerichte klacht van onderdeel 1b slaagt dus eveneens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/696cffc52c6cc41535b60d7519f90d9d93b0c5252364b103d29d19312811f7b3 | shasum -a 256