Citaat | Hoge Raad 30 november 2001

Alinea 14 Hoge Raad 30 november 2001

Een alinea uit Hoge Raad 30 november 2001, ECLI:NL:HR:2001:AD6419.

2.3. Dit betoog berust op het uitgangspunt dat de Richtlijn een al dan niet te benutten mogelijkheid schiep in situaties als de onderhavige assurantiebelasting te heffen. Op zich zelf is dit uitgangspunt juist: evenmin als de Richtlijn verplichtte tot het invoeren van een assurantiebelasting in het algemeen, verplichtte zij tot het heffen van assurantiebelasting in gevallen als het onderhavige. Zulks neemt evenwel niet weg dat de Richtlijn - onder meer ter vermijding van concurrentiedistorsies en ter voorkoming van dubbele belastingheffing en belastingontwijking - een regeling heeft getroffen, welke ertoe strekt aan de hand van een materieel en objectief criterium te bepalen aan welke lidstaat de uitsluitende bevoegdheid tot het heffen van assurantiebelasting toekomt. De Richtlijn acht daartoe bepalend in welke lidstaat het risico is gelegen. Dit criterium wijkt af van het criterium dat in artikel 20 van de Wet op belastingen van rechtsverkeer (hierna: de Wet) vóór de bij de Wet van 20 juni 1990, Stb. 332, tot stand gebrachte aanpassing van de Wet aan de Richtlijn werd gehanteerd voor de heffing van assurantiebelasting in Nederland. Uit de parlementaire geschiedenis van de Wet van 20 juni 1990, zoals deze is weergegeven in de onderdelen 2.3.2 tot en met 2.3.4 van de conclusie van de Advocaat-Generaal Moltmaker voorafgaand aan het arrest van de Hoge Raad van 19 mei 1999, blijkt dat de Nederlandse wetgever ervoor gekozen heeft niet alleen ter uitvoering van de Richtlijn wettelijke maatregelen te treffen tot vermijding van dubbele assurantiebelasting waarin overeenkomstig de Richtlijn de heffing van assurantiebelasting is toegewezen aan een andere (lid)staat, maar bovendien de heffing van assurantiebelasting te baseren, in afwijking van hetgeen voorheen gold, op het criterium dat de Richtlijn hanteert voor de verdeling van de bevoegdheid tot heffing van belasting. Voorzover de Nederlandse wetgever de in de Richtlijn gebezigde begrippen in de Nederlandse wettelijke bepalingen overnam, dienen deze daarom ook zoveel mogelijk op dezelfde wijze te worden geïnterpreteerd als die begrippen in de Richtlijn zelf.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d88ca79f04df916e98cd620eb7a10d67d759366ee00ad518540a0b5bfdb05079. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d88ca79f04df916e98cd620eb7a10d67d759366ee00ad518540a0b5bfdb05079, en de alinea staat in dat document op bytes 8729 tot 10883.