Alinea 40 Hoge Raad 7 december 2001

4.2 Art. 426 lid 1 Rv. bepaalt dat beroep in cassatie kan worden ingesteld door degenen die in een der vorige instanties zijn verschenen. Een persoon is verschenen in-dien hij een verweerschrift heeft ingediend of ter zitting is gehoord (HR 6 november 1998, nr. R98/066, NJ 1999, 117). In dit geval heeft [verzoeker 2] in de vorige instanties geen verweerschrift ingediend en is hij in die instanties ook niet gehoord. De Rechtbank heeft geoordeeld dat het college van b & w op goede gronden geen gevolg heeft gegeven aan de aangifte van adreswijziging van [verweerder] van 6 oktober 1999 en het verzoek afgewezen. Bij deze stand van zaken was er voor de Rechtbank geen aanleiding [verzoeker 2] als belanghebbende op te roepen. Het Hof heeft evenwel het in 3.1 onder (viii) bedoelde bevel gegeven. Nu art. 70 lid 2, tweede volzin, Wet GBA de eis stelt dat bij de aangifte van een briefadres een schriftelijke verklaring van instemming dient te worden gevoegd van degene bij wie het briefadres wordt gehouden, diende [verzoeker 2] als houder van dit adres in de procedure voor het Hof als belanghebbende te worden aangemerkt. Nu het Hof hem niet als zodanig heeft opgeroepen teneinde een verweerschrift in te dienen dan wel te worden gehoord, kan dan ook gezegd worden dat [verzoeker 2] buiten zijn schuld niet in de vorige instantie is verschenen. De eisen van een behoorlijke rechtspleging brengen mee dat moet worden aangenomen dat de in art. 426 lid 1 gebezigde woorden "in een der vorige instantiën niet verschenen", niet de strekking hebben om ook in een zodanig geval een beroep in cassatie uit te sluiten. Ook [verzoeker 2] kan derhalve, anders dan [verweerder] betoogt, in zijn beroep worden ontvangen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7b5a640da7b126cb7c097ed1e45d4ebb519fd2819de2f412e8e7af660bed3013 | shasum -a 256