Alinea 47 Hoge Raad 7 september 2001

Het Hof heeft dit een en ander niet miskend. Het Hof heeft immers geoordeeld dat [verweerder] zijn verweer behoorlijk heeft gemotiveerd en gespecificeerd, welk oordeel, zoals hiervoor al is overwogen, is voorbehouden aan het Hof als de rechter die over de feiten oordeelt. Klaarblijkelijk was het Hof tevens van oordeel dat [verweerder] tijdig heeft voldaan aan zijn desbetreffende informatieplicht. Voorts heeft het Hof in aanmerking genomen dat [verweerder] het anesthesieverslag ter beschikking heeft gesteld aan [eiseres]. Dat verslag kan haar aanknopingspunten geven tot bewijs, ook indien het onvolledig is. Deze onvolledigheid kan immers, voor zover zij aan [verweerder] kan worden toegerekend, door [eiseres] gebruikt worden ter ondersteuning van de juistheid van haar standpunt. Het Hof heeft in dit verband voorts van belang geoordeeld dat [eiseres] geen gevolg heeft gegeven aan de uitnodiging een aantal in haar bezit zijnde medische gegevens die in een aanverwante procedure door haar zijn overgelegd ook in deze zaak in het geding te brengen. Dit oordeel moet kennelijk aldus worden begrepen dat het Hof uit deze proceshouding van [eiseres] heeft afgeleid dat het hier ging om gegevens waaruit steun geput zou kunnen worden voor de juistheid van het standpunt van [verweerder] dat van letsel als gevolg van een door hem begane kunstfout geen sprake is, en dat daarom aan het niet overleggen van de desbetreffende gegevens betekenis toekwam bij het antwoord op de vraag of [verweerder] zijn verweer op dit punt voldoende gespecificeerd had. Dit oordeel geeft niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting en kan, verweven als het is met waarderingen van feitelijke aard, in cassatie verder niet op juistheid worden getoetst. Onbegrijpelijk is het niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d57897bbc529278a3a5fbcd4a196e9b9fc743db2136ff0d2468b84d843fa7cb9 | shasum -a 256