Alinea 39 Hoge Raad 11 januari 2002

3.4 Het Hof oordeelde evenals de President dat het door [eiser] verlangde gebod tot het door het College van procureurs-generaal uitvaardigen van een richtlijn niet in kort geding toewijsbaar is, alsmede dat de door [eiser] bepleite interpretatie van artikel 429sexies niet juist is: "Uit de wetsgeschiedenis valt, anders dan [eiser] heeft betoogd, niet af te leiden dat met 'gebouw' in dit artikel uitsluitend gebouwen met een woonfunctie worden bedoeld" (rov. 4.6). Het Hof oordeelde voorts dat de in art. 429sexies bedoelde situatie van gebruik door de rechthebbende korter dan twaalf maanden vóór het kraken zich te dezen voordoet (rov. 4.7-4.9). Het Hof heeft met betrekking tot het betoog van [eiser] dat de Officier van Justitie op 20 januari 1999 niet tot daadwerkelijke uitvoering van het besluit tot ontruiming had mogen overgaan, maar de uitkomst van het aangekondigde kort geding had moeten afwachten, geoordeeld dat de Officier van Justitie in beginsel de vrijheid heeft al dan niet tot uitvoering van het - rechtmatige - besluit tot ontruiming over te gaan en in geval van uitvoering het moment te bepalen waarop dat gebeurt, en dat er geen bijzondere feiten of omstandigheden zijn gesteld of gebleken waaruit anders kan volgen. In het bijzonder, aldus het Hof, is niet gesteld of aannemelijk geworden dat [eiser] er gerechtvaardigd op had mogen vertrouwen dat met ontruiming zou worden gewacht. Dit een en ander rechtvaardigt, naar het oordeel van het Hof, niet de conclusie dat het kennelijk onredelijk is geweest van de Officier van Justitie niet op de uitkomst van het kort geding te wachten (rov. 4.10-4.12).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4d9541dde7ec39fe6ae727fd925fc721858526f8e1e3c18097d29c2c3ca5717 | shasum -a 256